Magisch Marrakech; een weekje 1001-nacht

Het was begin februari. We wilden graag ín februari nog op reis, al was het maar even. Daarna zouden we het -in verband met stress die hoort bij het einde van het jaar (we zijn gebonden aan de schoolvakanties)- niet meer redden om samen op reis te gaan, voor juli. Conclusie; we moesten er nog even tussenuit gaan met z’n tweeën. Na een beetje speuren naar Last Minutes en flink wat overleg, werden het twee retourtjes Marrakech.

IMG-20180224-WA0013

Marokko is een land waar wij nooit eerder geweest waren. Wel hebben we natuurlijk veel foto’s gezien en verhalen gehoord van mensen die er wél geweest waren. Veel mensen waren heel enthousiast, sommigen iets minder. Dat maakte ons des te nieuwsgieriger om zelf op onderzoek uit te gaan.

Omdat wij natuurlijk nog vrij onervaren waren op het gebied van de Marokkaanse cultuur en het land zelf, besloten we ook al ons hotel -halfpension- te boeken. Het werd een viersterrenhotel, omdat we online hadden ontdekt dat sterren allemaal niet zo veel voorstellen als in bijvoorbeeld Nederland. Het was een goede keuze om voor ‘veilig’ te kiezen, het was een prima hotel, niet per sé viersterrenwaardig, maar het was oké.

Toen we vanaf het vliegveld reden naar ons hotel werden onze verwachtingen waargemaakt. Roodbruin gekleurde huisjes, mensen lachend en kletsend op straat, drukte op de weg en volop gezelligheid. In het hotel gingen we meteen avondeten. Tenminste; meteen was het niet, in Marokko wordt er namelijk laat gegeten, zo bleek al snel. Het eten was typisch Marokkaans. We kenden het meeste niet, couscous en tajine waren de enige gerechten die ons bekend voorkwam. We konden aanschuiven bij het buffet, en voornamelijk in djellaba geklede locals vulden de met mozaïek versierde riad. Zij gedroegen zich anders dan wij ooit gezien hebben in een restaurant. Er werd in grote hoeveelheden eten gepakt, wat vervolgens natuurlijk niet opging, broden werden niet boven borden maar boven de tafel of de grond gesneden, eten werd op tafelkleden neergelegd, borden werden zelfs omgekeerd. Het leek na vertrek wel of er een gevecht had plaatsgevonden met eten of iets dergelijks. Dit bleek later ook echt een Marokkaanse gewoonte te zijn, want ze deden dit werkelijk overal. We vonden het bijzonder om te zien hoe normaal het werd gevonden, en we vonden het dan ook alleen maar tof om te zien.

DSC_2086

Wat ook erg opvallend was aan de cultuur, is het leven op straat. Er werd op straat veel verkocht, gekocht, gegeten, geslapen en natuurlijk vonden ook veel ontmoetingen plaats op straat. Mensen schudden elkaar de hand en liepen daarna weer gewoontjes verder. Er werd veel gepraat en gelachen. Vooral mannen en jongens hingen op straat rond en liepen over de straten. Het maakte Marrakech heel levendig en gezellig. Er was altijd iets te zien en te doen. Het was en is nooit saai op straat. Dit maakt ook dat Marrakech een stad is waar je zo geholpen wordt, zelfs als je er niet eens om vraagt. Mensen maken een praatje en zijn oprecht geïnteresseerd. De bevolking is bijzonder gastvrij.

De ligging van Marrakech is ook echt uniek. Gelegen bij de Atlas is het warme Marrakech een prachtige tegenpool. Het is mogelijk bij wijze van spreken te zwemmen in de zon met uitzicht op de Atlas met haar sneeuw. Daarnaast is in Marrakech hoogbouw verboden. Dit zorgt voor een gemoedelijke, dorpelijke en gezellige sfeer.

Marrakech heeft ronduit gave bezienswaardigheden en dingen om te doen. Zo zijn er verschillende paleizen -denk aan het El Badi Palace en het Bahia Palace-, moskeeën en tuinen als Le Jardin Majorelle. Ook staat Marrakech bekend om het Djemaa el Fna plein met haar slangenbezweerders, waarzegsters, henna tatoeëerders, kruiden- en medicijnverkopers, acrobaten, muzikanten en mannen met aapjes aan kettingen. Het plein is een en al gekte en chaos, maar o zo indrukwekkend en uniek om een keer te zien. De souks zijn ook heel bijzonder. Een souk is een Arabische markt. Er worden souvenirs verkocht, maar het is ook zeker nog een lokale markt met vooral slagerijen en kruidenwinkels. Bij de slagerijen hangen hele schapen en geiten uit te bloeden en de kruiden zijn prachtig gesorteerd en uitgestald. Een aanrader is ook om naar een terrasje te gaan op een dak, ergens in de soek. Je hebt dan een mooi uitzicht op de stad.
Let welop: je raakt zó de weg kwijt, het is een groot doolhof.
Ook heel bijzonder aan Marrakech zijn de leerlooierijen. Het is erg indrukwekkend om het lokale leven van zo dichtbij te zien. Het leerlooien stinkt wel heel erg, je krijgt daarom een muntstruikje bij aankomst. Dit is fijn, maar niet genoeg om de geur te neutraliseren. Het blijft stinken, maar goed, ook dat maakt het wel een heel bijzondere ervaring.

DSC_2087

De omgeving rondom Marrakech is daarnaast ook fantastisch. Er is veel te doen en te zien. Wij waren er maar een klein weekje, dus we hebben niet de hele omgeving gezien. Er is echter genoeg te zien en te doen. Zo kun je de bergen in, dat hebben wij gedaan en is een echte aanrader. Het is leuk een Berberdorp te zien en we hebben ook thee gedronken bij Berbers thuis. We zijn daar in de buurt ook naar een arganoliemakerij gegaan. We hebben daarnaast ook bergen beklommen en watervallen tussen de sneeuw gezien. Dit was behoorlijk klimmen, en je moest je gids goed vertrouwen. Het ging goed en het uitzicht was fan-tas-tisch. Totally worth it.

Je kan ook gemakkelijk dromedaris rijden vanuit Marrakech. Ook dit hebben we gedaan en was enorm gaaf. De eigenaren van onze dromedarissen waren ook heel lief voor de dieren, dus dat was fijn om te zien.
Je kunt ook -als je nog iets verder rijdt door de bergen- skiën nabij Marrakech. In twee uurtjes vanaf Marrakech ben je in Essaouira, een gezellig kustplaatsje. Wij zijn hier niet geweest, in verband met de korte tijd die we hadden. Het is zelfs mogelijk om vanuit Marrakech naar de Sahara te gaan. Dat is wel een lange trip, dus wij hebben het niet gedaan. Je moet hier namelijk meerdere dagen voor uit trekken en dat vonden wij zonde van onze tijd in Marrakech zelf.

Zoals hierboven beschreven is, is in Marrakech heel veel te doen. Zoveel dat je het gevoel hebt bij het weggaan toch nog lang niet alles ontdekt te hebben. Marrakech is een supertoffe stad met een unieke sfeer. 1001-nacht is niet overdreven, maar echt de sfeer die Marrakech kent. We zijn een beetje verliefd op Marrakech. Dit was onze eerste keer Marokko, en we zouden er zo weer heen gaan. Marrakech is een goede plek om te beginnen in Marokko. De cultuur is heel anders dan de Nederlandse, maar de vriendelijke mensen maken dat verschil ongedaan.

Ben jij eens in Marrakech geweest? Heb je vragen? Ben je het ergens niet mee eens? Twijfel je over je keuzes wat betreft Marrakech? Laat hieronder een berichtje achter. We lezen en beantwoorden het graag!

 

 

 

 

Travel Movie • Marrakech

Nog geen maand geleden zaten wij in het zonovergoten Marokko. We bezochten de prachtige koningsstad Marrakech en haar bergachtige omgeving. Smalle souks om in te verdwalen, eten om je vingers bij af te likken, een adembenemende natuur en ontzettend gastvrije, lieve mensen… Marrakech heeft het allemaal. De stad is perfect voor een citytrip. Het is slechts drie uur vliegen naar de Noord-Afrikaanse stad en de reis hoeft helemaal niet duur te zijn. Kortom; een weekje Marrakech is su-per-tof!

We kunnen nu natuurlijk eindeloos veel verhalen vertellen over Marrakech, maar het is veel leuker om een visueel beeld te hebben. Daarom hebben wij tijdens ons verblijf opnames gemaakt met onze mobiele telefoon (I-Phone 5s), die samen een heuse Travel Movie vormen.

Zin om een beetje Marokkaanse sfeer te proeven? Kijk dan snel naar het onderstaande filmpje! Enne… Boek daarna die ticket en maak een citytrip naar Marrakech!

PS. En heb je het besluit al genomen? Ga je naar Marrakech? Hier volgen enkele insider tips:

  • Ga voor een of meerdere dagen naar het Atlas-Gebergte (Ourika) in de buurt van Marrakech.
  • Onderhandelen is een sport in Marokko en dit moet je dan ook zeker doen. Maar, maak het niet te bond; als je teveel in de prijs zakt, beledig je de Marokkanen. Probeer te onderhandelen tot op ongeveer 1/3 van de prijs. 
  • Eet tijdens het avondeten ook een klein stukje brood, om de grote hoeveelheid olie die in de gerechten zit te neutraliseren. 
  • Bezoek Marrakech in het voorjaar of in het najaar. In de winter is het er nog koud en de zomer is het er bloedje-heet. De temperatuur kan dan oplopen tot zo’n 55 graden! 
  • Lekker eten? Dat kan heel goed in Marrakech; bestel een heerlijke tajine! 
  • Trek genoeg dagen voor je tripje uit; er valt waanzinnig veel te zien in Marrakech en de omgeving. 

 

Binnenkort verschijnt er een artikel over de bezienswaardigheden van Marrakech. Heb je voor die tijd nog een vraag? Stel ‘m gerust! We beantwoorden hem graag! 

 

Tunesië, wat ben je mooi!

TIJDENs onze vakantie in Tunesië, in de winter van 2008/2009, HEBBEN WE NATUURLIJK DE NODIGE FOTO’S GEMAAKT. FOTO’S DIE NIET ALLEEN WARME HERINNERINGEN OPROEPEN, MAAR OOK het Noord-Afrikaanse land OMSCHRIJVEN. Tunesië heeft MEER te bieden DAN ALLEEN een woestijn en honderdduizend kamelen. DE VOLGENDE VIJF FOTO’S KARAKTERISEREN -NAAR ONZE MENING- het fantastische Tunesië!

afbeeldingen-073

Deze prachtige man -mét zijn dromedaris- kwamen we tegen in een openluchtmuseum op Djerba. Djerba is het belangrijkste eiland van Tunesië. Zomers is het er heerlijk warm, in de winter is het er koeler. Maar dat mag de pret zeker niet drukken; Djerba en daarbij dus ook Tunesië zijn heel gaaf om te bezoeken. De mensen zijn heel aardig, al kunnen ze soms wat opdringerig overkomen, maar dat is in andere landen soms ook het geval. Kan je hier goed mee omgaan, dan is het gezellig om de Tunesiërs te ontmoeten en door de Arabische straatjes te slenteren.

TIP: Het openluchtmuseum is onderdeel van het Explore Park op Djerba. Dit park bestaat uit drie attracties; het krokodillenpark, een museum en het openluchtmuseum. Leuk om te bezoeken, zeker als je met kinderen reist!

afbeeldingen-077

 

Dit plaatje kunnen wij jullie natuurlijk niet onthouden. Elke keer als we deze foto zien, zijn we in staat om gelijk onze koffers te pakken en weer naar Tunesië te gaan. Dit doorkijkje kwamen we per toeval tegen, toen we op weg waren naar een andere bezienswaardigheid. Pottenbakken is in Tunesië een traditioneel ambacht. De kennis over het pottenbakken wordt generatie op generatie doorgegeven. De meeste werkplaatsen zijn aan huis. De potten worden -als ze gebakken zijn- met de hand geschilderd door de vrouwen van de familie. afbeeldingen-102

Nog meer aardewerk op deze foto. Excuses, maar we vinden deze foto zo mooi kleurrijk dat de foto bij de vijf karakteristieke plaatjes hoort. We kunnen er lang en kort over doen, maar een ding is zeker; de Tunesiërs zijn sterren in het maken van aardewerk. Super tof! Natuurlijk hebben wij ook een schaal mee naar huis genomen. Als we nu een keer Tunesische couscous eten, kunnen we het serveren op een mooie schaal 🙂

afbeeldingen-319

Dit hotel hoort bij de meest bijzondere hotels ter wereld. Het hotel is onder de grond gebouwd. Vet toch?! Sommige huizen in Tunesië zijn trouwens ook gedeeltelijk onder de grond gebouwd, om de inwoners zo te beschermen tegen de hitte.
Trouwens, naast dit hotel is ook een Starwars-film opgenomen. Als je dus in dit hotel slaapt, pak die filmlocatie dan zeker mee!

afbeeldingen-294

Tijdens een tocht door de Sahara, op het vaste land van Tunesië, kwamen we deze ‘Woestijnprins’ tegen. Nou, dat is toch eens toevallig, niet?! 😉
In Tunesië zijn sommige mensen helaas nog arm. Daarom zijn ze creatief in het verdienen van geld. Zo ook deze man, die met zijn paard een woestijnprins nadeed. Dat levert natuurlijk mooie plaatjes op, maar ook een dubbel gevoel.

Ben jij wel eens in Tunesië geweest? En ben je het met ons eens? Heeft Tunesië meer te bieden dan strand en kamelen? Laat het weten! Wij zijn erg benieuwd.
Ook vragen over Tunesië beantwoorden we graag. 

 

Kantje boord; snorkeltour in Kenia

Een paar jaar geleden waren wij met familie in het fantastische Kenia. Op het strand hadden we enkele Kenianen ontmoet, waarbij we verschillende (zee)safari’s hebben geboekt. Omdat dit zo goed was bevallen, besloten we ook een snorkeltour bij hun te boeken. We zouden met een boot de zee op gaan en daar bij een koraalrif gaan snorkelen. Daarna zouden we het zogenaamde ‘Moslimeilandje’ bezoeken, waar ook veel te zien zou zijn. Het klonk allemaal heel goed, maar aan het einde van de dag waren we erg blij dat we weer met beide benen op het vaste land van Kenia stonden.

Snorkelen vinden wij helemaal te gek. Het mooie koraal en de prachtige vissen kunnen zelfs de vervelendste dag eenvoudig opvrolijken. We hadden er dan ook heel veel zin in om te gaan snorkelen in Kenia. Ons hotel lag dan wel aan het strand, maar we snorkelden er niet. Er was zoveel zeewier dat je niets kon zien en ook nog eens uit het water kwam als een soort zeewiermonster.
Onze gids, die zich eerder had voorgesteld als Captain Jack, had er zin in. Het weer was goed, de zee was rustig, we zouden vast veel gaan zien. We reden met een busje richting de haven. Daar aangekomen lagen er zo’n tien boten in het water. Wel even slikken, want de boten zagen er niet bepaald modern uit. Sterker nog, ze leken nog het meest op een historisch VOC-schip. We besloten om toch de boot op te gaan. Nederlandse reisorganisaties deden precies dezelfde tour, dus we dachten dat het wel goed zou gaan. Captain Jack bleef in de haven, omdat hij anders ook de bootticket moest betalen. Op de boot zelf waren andere -ook Engelssprekende- gidsen, dus we vonden het helemaal prima.
Aan boord was het gezellig. We praatten wat met andere reizigers, en dronken nog wat. De boot begon met varen, en dat ging heel goed, dus alle zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon. De boot dobberde rustig voort, en de gidsen waren druk in de weer.

CIMG7596

Toen het land uit zicht was, kwamen er steeds meer golven. Ze beukten tegen ons VOC-schip aan en deze schommelde daardoor hard heen en weer. Volgens de gidsen was er niets aan de hand; dit kwam wel vaker voor. Enigszins gerustgesteld probeerden we naar voren te blijven kijken, in de hoop dat we niet zeeziek zouden worden. Dat werkte gelukkig wel aardig. De golven werden hoger en krachtiger. Ze beukten nog steeds hard tegen de boot. Zo enorm hard dat alle banken en stoelen van de ene kant naar de andere kant van de boot schoven. Inmiddels werden de eerste paar mensen aan boord zeeziek. Ze zagen wit en moesten echt hun best doen om niet hun hele ontbijt naar boven te laten komen. Sommigen lukte dat, de meeste echter niet. De golven waren nog steeds krachtig. Enkele mensen vonden het eng, maar er waren ook een paar andrenalinejunkies die het allemaal te gek vonden.

Wat waren wij blij toen we in een rustiger stukje van de zee terecht kwamen! Het anker werd uitgegooid en de boot tussen alle andere VOC-schepen stilgelegd. We zouden eindelijk gaan doen waarvoor we de boot op waren gegaan; snorkelen. Er waren zichtbaar minder golven. Onze gidsen vertelden nog even wat we moesten doen in geval van nood, en daarna mochten we het water in. De echt geoefende zwemmers gingen als eerst; ze konden niet wachten. Zodra ze het water in waren, dreven ze gelijk af. Maar dat vonden ze geen probleem, en onze gids ook niet, dus gingen alle anderen ook het water in. Toen er twee familieleden van ons in de zee waren, riepen ze gelijk dat de rest absoluut niet het water in moest gaan. De stroming was ook hier sterk. De mannen probeerden nog heel even te snorkelen, maar merkten al snel dat de (onderwaartse) stroming echt te sterk was. Ze wilden het water weer uit. Dat lukte een van de twee, het andere familielid dreef af. Dit hadden we eerst niet eens door. Ook van de andere schepen waren er mensen die last hadden van de stroming. Ze kwamen hun boot niet meer op, dus kwamen ze bij ons. Er werden zelfs twee jonge Nederlandse kinderen op onze boot gezet. Ze waren weggedreven van hun ouders. We gaven de kinderen een snoepje, en stelden ze gerust, toen we merkten dat er wat mensen op de boot in paniek waren. Ver weg in de zee was een man aan het zwaaien, mét twee armen. Dit was het ‘ik-ben-in-nood-teken’. Toen we even goed keken, zagen we tot onze grote schrik, dat de man in het water een familielid van ons was.

CIMG7507.JPG

                                                                Een van onze gidsen

De boot vaarde richting ons familielid. Iets dichterbij aangekomen gooiden ze een reddingsboei in het water, waardoor hij in ieder geval kon blijven drijven. Een van de gidsen ging het water in, en hielp hem. Na ongeveer een kwartier is hij uit het water gevist. Gelukkig. Man, man, wat waren wij opgelucht! Helaas waren alle rampen de wereld nog niet uit. Aan boord raakte een vrouw -door de angst- bewusteloos. Helaas waren onze snoepjes op, dus een suikerbommetje voor haar hadden we niet. Haar familie probeerde haar wakker te krijgen, wat niet echt lukte. De rest van de boot hing misselijk (of zeg maar gerust ziek) over de reling van de boot.

Nadat iedereen weer op de boot was, voerden we verder. Na enkele minuten werd de bewusteloze vrouw weer wakker. Ze was natuurlijk heel zwak, en lag nog altijd ziek in de boot. Net als alle anderen mensen op het schip trouwens. Gelukkig meldden de gidsen dat we bijna bij het eiland waren. We meerden aan en kwamen terecht op het door de gidsen genoemde ‘Moslimeilandje’. Familieleden die op verschillende boten waren beland, werden weer herenigd. En wij, meer ziek van de schrik dan door de zee, liepen door naar het restaurant. De probeerden alles te relativeren; we moesten immers nog terug. We aten seafood en dronken hele lekkere vruchtendrankjes. Daarna liepen we rond over het eiland. Het was er heel mooi. Er waren enkele culturele gebouwen, maar er was ook prachtige natuur. We zagen kinderen spelen en geitjes rondrennen. We begonnen het totale uitje zelfs leuk te vinden. Het was hier prachtig!

CIMG7525

Spelende kinderen

CIMG7535

Droogliggend koraal

CIMG7526

Kinderen op het eiland

Na een paar uur moesten we weer terug. We gingen terug met een kleinere boot. Met ietwat tegenzin stapten we in, maar gelukkig viel het allemaal mee. Het was maar een klein halfuurtje varen en er waren amper golven. We kwamen allemaal veilig aan in de haven van het Keniaanse vaste land.
Captain Jack kwam ons daar al vrolijk tegemoet lopen. “Was het leuk?”, vroeg hij enthousiast. In de bus hebben we hem alles eerlijk vertelt. Hij bedoelde alles heel goed, maar dit uitstapje was ons natuurlijk niet erg goed bevallen.

In het hotel spraken we mensen die deze tour ook hadden gedaan. Bij hun was het prima gegaan, amper stroming en amper golven. Laten we het er maar op houden dat wij pech hebben gehad.
De jaren na deze vakantie dachten we wel tien keer na voor we meegingen met een snorkeltocht. Sterker nog, de eerste paar jaar erna, hebben we het helemaal niet gedaan. Inmiddels durven we het wel weer aan. Erger dan dit kan een snorkeltour niet worden. Al was het achteraf misschien ook wel een groot avontuur…


PS. Wij Nederlanders (en Europeanen) denken vaak dat we goed kunnen zwemmen. Natuurlijk zit daar een kern van waarheid in; we krijgen van jongs af aan zwemlessen. Toch hebben wij inmiddels wel geleerd dat je de zee niet altijd kan vertrouwen. Niet alleen in Kenia hebben we dit gezien, ook in Sri Lanka. Kijk daarom altijd goed uit in zee, en ga niet te ver het water in. Er wordt al veel voor gewaarschuwd, maar het een extra waarschuwing kan nooit kwaad. Op een hete zomerdag worden er in Nederland al tientallen mensen vanuit open zee gered. Kijk voor meer informatie op deze site.

Heb jij wel eens een vervelende ervaring op zee gehad? 

 

Zeekomkommers en doopvontschelpen; op zeesafari in Kenia

Kenia staat natuurlijk bekend om de vele safari’s die je er kan doen. Terwijl je lekker relaxed in een jeep of busje zit, zie je de mooiste dieren aan je voorbij gaan, waaronder misschien wel de Big Five! Toch is er ook nog een andere reden om naar Kenia te gaan, namelijk voor de dieren en planten onderwater. En die zie je dan niet door te snorkelen, maar door over rotsen in het water te lopen.

Tijdens onze reis door Kenia, sliepen we onder andere in een hotel aan het strand. Over dit strand liepen de hele dag locals. Deze mensen probeerden hun dagelijkse kost te verdienen, door safari’s te verkopen.
Op het strand ontmoetten we ‘Captain Jack’. Een Keniaan waarmee we verschillende safari’s hebben gedaan, samen met familieleden die ook mee waren.
Met Captain Jack hebben we ook een zeesafari gedaan. Dit doe je tijdens eb, want dan liggen de rotsen niet meer onder het wateroppervlak, waardoor je allemaal prachtige dieren kan bewonderen. We voeren met een gammel bootje naar de rotsen toe. Waterschoenen aan, en de zeesafari kon beginnen!

CIMG6989

Skelet van een zee-egel

Toen we net bij de rotsen waren aangekomen, lagen er al allemaal zee-egels. Gelukkig hadden we waterschoenen aan, anders waren we zeker weten gestoken. Hierboven zie je een skelet van een zee-egel, deze lag ook tussen de rotsen. Aan elk puntje die je ziet, zat ooit een lange stekel.
We kwamen ook zee-egels tegen met een heel groot oog erbij. Dit zag er heel apart uit, want het leek wel een beetje op een mensenoog.

Wist je dat er ook eetbare zee-egels zijn? Deze worden levend opgegeten. Wij moeten er niet aan denken, brrr! 

CIMG6991

Is het een schelp? Of een plant? Of een dier?

Nadat we allemaal andere dieren hadden gezien, als bijvoorbeeld een zeekomkommer, zeespinnen en zeerupsen, kwamen we dit ‘schelpje’ tegen. Lijkt onschuldig, is het zeker niet! Dit ‘schelpje’ is namelijk een diertje dat heel hard kan bijten. Captain Jack ging zacht met een stokje langs de schelp… KLATS! Hij klapte gelijk dicht, en kwam ook met geen mogelijkheid meer los. Als je dit ‘schelpje’ dus een keer tegenkomt; zwem er met een grote boog omheen! 😉
In Nederland kwamen we erachter dat deze schelp de ‘doopvontschelp’ is. Volgens de site van het Wereld Natuur Fonds is deze schelp niet gevaarlijk voor duikers. Alleen toch zouden wij de schelp nog steeds omzeilen…

CIMG6981

Eyo Captain Jack!

Wist je dat de meeste zeesterren vijf armen hebben, maar dat er ook zeesterren zijn die wel 40 armen hebben? Als er een arm breekt, groeit deze vanzelf weer aan.
Bron: Wereld Natuur Fonds

Captain Jack was heel blij dat we ook nog zeeslangen en murenen tegenkwamen. Maar toen hij ook nog allemaal zeesterren zag, was zijn dag helemaal goed! En die van ons ook, want kijk hoe blij the Captain op de foto staat! Daarnaast waren de zeesterren natuurlijk ook gewoon heel bijzonder en mooi. Ze waren de perfecte afsluiting van onze zeesafari.

Ben jij wel eens op zeesafari gehoord? Of zou je juist graag op zeesafari gaan? Laat het weten! 

Vijf redenen om naar Kenia te gaan

In 2012 zijn wij in de zomer drie weken naar Kenia geweest. Een prachtig Afrikaans land, aan de kust, met prachtige natuur en cultuur. Hebben de plaatjes op google afbeeldingen je nog niet overgehaald om naar Kenia te gaan? Lees dan dit artikel! Want wij geven je nog … redenen om naar Kenia te gaan.

1. De prachtige natuur

Tja… Dit punt mag natuurlijk niet op het lijstje ontbreken. Kenia is het land van op Safari gaan. Het land van de big five. Het land van mooie zonsondergangen in een National Park. Het land van rennende zebra’s en lange giraffes. Onder water prachtige vissen.
De natuur in Kenia is zo onwaarschijnlijk mooi, dat het allemaal wel een film lijkt.
In Kenia is het ook mogelijk om een zeesafari te doen. Dit doe je tijdens eb, en dan zie je allemaal zeedieren liggen, als; zeekomkommer, zeespin, zeester en de zee-egel.

Leeuw.jpg

Tsavo East en -West zijn ontzettend mooi om te bezoeken, net als Simba (=leeuw) Hills.

2. Lekker eten

Over het eten in Kenia kunnen we vrij kort zijn; het is gewoon heerlijk.
De Keniaanse specialiteiten zijn superlekker om te proeven. De groentes zijn vers, en alles is goed gekruid. Mocht je ondanks het plaatje hierboven toch nog zin hebben in vlees, ook dit is goed gemaakt in Kenia.
Naast alle Keniaanse specialiteiten zijn de Kenianen ook erg goed in het maken van Westerse gerechten. Dus mocht je toch niet zo houden van al dat Afrikaans goeds, kan je altijd nog kiezen voor een patatje of een pizza!

“Mocht je toch niet zo houden van Afrikaans? Kies dan voor pizza of patat!”

3. Interessante cultuur

In Kenia heb je een hele aardige, interessante bevolkingsgroep, de ‘Masai’. De Masai kennen we als het volk met de rode jurken, die erg hoog kunnen springen en met leeuwen vechten. Dat laatste mag nu niet meer van de regering, gelukkig, maar het is nog steeds heel bijzonder om op bezoek te gaan bij een Masaidorp. De mensen laten je met alle liefde hun huisjes zien, en showen maar al te graag hoe je vuur maakt.

masai

Masai (gespecialiseerd in het maken van vuur)

4. Aardige mensen

Kenianen zijn heel aardig. Het is een beleefd volk, altijd wil zin in een feestje. Ze zijn erg getalenteerd, het zijn echte alleskunners. Wijzelf houden erg van dansen, en de Kenianen ook, dus dat kwam super goed uit! De Kenianen zijn daarnaast ook heel behulpzaam, als ze kunnen willen ze zeker helpen. Ze vertellen graag over hun land en maken je vakantie graag compleet door een extra uitstapje of etentje.

5. Strand

Kenia ligt aan zee. Er zijn dan ook veel hotels die pal aan het strand liggen. Ook het strand is een cultureel uitstapje, aangezien er veel mensen uit Masaistammen rondlopen. Mooi om te zien!
Maar daarnaast kan je ook prima zwemmen vanaf het strand. Pas wel op met tours die je een snorkeltocht in de open zee aanbieden. Er is namelijk een stroming onder water. Dit is leuk voor ervaren zwemmers, maar minder leuk als je niet zo houdt van stroming, of met kinderen reist.

Nog steeds niet overtuigd? De vliegtickets naar Kenia zijn ook relatief goedkoop… En de hotels zijn ook al zo mooi!

Heb jij nog een andere reden om naar Kenia te gaan? Laat het weten!