Wat aardbevingen met je doen | In actie voor Lombok

Het is inmiddels een week of twee geleden dat wij terug kwamen in Nederland na onze reis door Indonesië. Sindsdien, en ook tijdens de reis, hebben we geen enkel artikel geplaatst op deze site. Niet alleen omdat we het druk hadden met het oppakken van ons ‘normale’ leven, maar ook omdat we moesten nadenken over de blogpost die we als eerste wilden plaatsen. Het moest over de aardbevingen gaan, zoveel was zeker. Maar we wilden niet alleen maar schrijven, we wilden ook echt wat doen. Vandaar dit artikel. Lees het en deel het alsjeblieft.

29 juli 2018, 6u47. We liggen te slapen als de grond hevig begint te beven. Een aardbeving. We zijn gelijk wakker, springen uit bed, halen de deur van onze kamer van het slot en rennen naar buiten. Op dat moment zijn we in Kuta, Zuid-Lombok. Na buiten een halfuur te hebben gewacht samen met andere reizigers, komt de eerste informatie. De beving had een kracht van 6.4 op de Schaal van Richter en er is gelukkig geen tsunami-gevaar. Opgelucht en vol adrenaline gaan we ontbijten, vastbesloten om vanavond wat speelgoed en levensmiddelen naar het verzamelpunt voor de slachtoffers te brengen.

IMG_20180822_175617_611-1

1 augustus 2018. Een paar dagen na de aardbeving vertrekken we naar de Gili-Eilanden, ten noorden van Lombok. Het is er druk, zeker in de haventjes. We vragen ons kort af of er altijd zoveel mensen weggaan van het eiland, maar genieten verder de hele dag van zeeschildpadden en prachtige stranden. Op de terugweg blijkt dat er een enorme stroming is, in verband met de beving van een paar dagen geleden, die de boot maar net aankan. Het internet had ons hier al voor gewaarschuwd, maar volgens de locals zou er niets aan de hand zijn. Wij zijn echter blij als we weer op het vaste land staan.

5 augustus 2018. Een nieuwe aardbeving schrikt Lombok op. Op dat moment zitten wij op Flores, een paar eilanden verderop. De beving voelen we niet, maar als we via internet zien dat er een tsunamiwaarschuwing is afgegeven, checken we toch een halfuur lang de stand van zaken. Daarna wordt de waarschuwing ingetrokken en kunnen wij, enigszins gerustgesteld gaan slapen. Ondertussen weten wij nog niet dat er al tientallen, en later honderden, doden zijn gevallen.

IMG_20180801_165901_523

17 augustus 2018. Slechts enkele dagen nadat wij op Bali zijn aangekomen, is er een aardbeving op Flores. Deze is erg licht gevoeld op het populaire vakantie-eiland waar wij verblijven, maar wij zijn er doorheen geslapen. De volgende dag zijn we in een winkelcentrum als we de aarde weer zachtjes voelen beven.

19 augustus 2018. We zijn op weg naar huis. Terwijl Suus wacht in de gate van Denpasar, is Loes naar het toilet. Zij staat in de rij bij de toiletten als er kort na elkaar opnieuw twee aardbevingen zijn. Ze komt terug naar de gate, waar even korte paniek is geweest, maar waar nu alles weer rustig is. Als we zijn geland in Jakarta blijkt dat het epicentrum op Lombok lag. Alweer.

(De beelden uit het onderstaande filmpje kunnen als schokkend worden ervaren)

En nu zijn we thuis. Al twee weken. Vijf aardbevingen later en nog steeds onder de indruk. Van alle verhalen, van het geluid, van het trillen van de aarde. Van dat je de grond waar je op loopt niet meer kunt vertrouwen. Dat je na elke aardbeving moet opzoeken of er een tsunami aankomt. Dat je bij elk hard geluid denkt dat er weer een aardbeving is. Dat je als je op een zacht, verend bed ligt, denkt dat de grond weer trilt. De bezorgde berichten van de thuisblijvers. De angst van de Indonesiers. De angst van de reizigers. De schade. De gewonden. De doden.

Wij kunnen niet niets doen. We kennen de mensen op Lombok. We zien hun gezichten voor ons, maar weten niet hoe het met hen gaat. Geen idee of hun huizen nog overeind staan, of hun families nog compleet zijn. Geen idee of ze genoeg eten hebben of genoeg drinken. En daarom zijn wij onze actie begonnen. Voor hun. Voor de mensen zonder dak boven hun hoofd, voor de mensen die familieleden zijn kwijtgeraakt, die gewond zijn geraakt. Voor de mensen die bang zijn, geen inkomen meer hebben, maar toch door moeten gaan met hun leven.

IMG_20180802_141741_613

Wij hebben een kalender gemaakt voor Lombok. Met foto’s van Lombok, gemaakt door ons op het eiland tussen de aardbevingen door. Het zijn foto’s die Lombok laten zien. Niet de schade, niet het verdriet. Maar de schoonheid, de prachtige natuur en de lieve mensen. Wij zijn jou ontzettend dankbaar als je de kalender bestelt. Zo kunnen we samen heel veel mensen helpen. Hier kun je de kalender bestellen. De mensen op Lombok zullen je dankbaar zijn. 

Wij hebben een kennis wonen op Lombok en zij gaat van de opbrengst van de kalenderverkoop in de plaatselijke winkels levensmiddelen kopen. Het geld van de Indonesische regering komt helaas niet overal op het eiland terecht. De door onze kennis gekochte levensmiddelen gaan daarom naar de zogenaamde ‘vergeten dorpen’. Dit zijn de plekken waar mensen veel schade hebben van de aardbevingen, maar waar de Indonesische regering geen hulp naartoe heeft gestuurd. Op deze manier steun jij -indien je een kalender bestelt- niet alleen de slachtoffers van de aardbeving, maar ook de plaatselijke winkeliers.

Wij hopen dat de mensen op Lombok snel hun leven weer op kunnen bouwen. De mensen die spontaan een praatje maken, hard werken voor hun familie, altijd lachen en vriendelijk zijn; wij gunnen hen zoveel meer! Het leven op Lombok was altijd zo rustig en vredig, en dit is in een klap weggevaagd. Wij konden gelukkig gewoon veilig terug naar huis en we wonen in een veilig land. Iets wat we ons na deze reis nog meer realiseren en waar we intens dankbaar voor zijn. Dat is wat een aardbeving met je doet.

 

 

 

Magisch Marrakech; een weekje 1001-nacht

Het was begin februari. We wilden graag ín februari nog op reis, al was het maar even. Daarna zouden we het -in verband met stress die hoort bij het einde van het jaar (we zijn gebonden aan de schoolvakanties)- niet meer redden om samen op reis te gaan, voor juli. Conclusie; we moesten er nog even tussenuit gaan met z’n tweeën. Na een beetje speuren naar Last Minutes en flink wat overleg, werden het twee retourtjes Marrakech.

IMG-20180224-WA0013

Marokko is een land waar wij nooit eerder geweest waren. Wel hebben we natuurlijk veel foto’s gezien en verhalen gehoord van mensen die er wél geweest waren. Veel mensen waren heel enthousiast, sommigen iets minder. Dat maakte ons des te nieuwsgieriger om zelf op onderzoek uit te gaan.

Omdat wij natuurlijk nog vrij onervaren waren op het gebied van de Marokkaanse cultuur en het land zelf, besloten we ook al ons hotel -halfpension- te boeken. Het werd een viersterrenhotel, omdat we online hadden ontdekt dat sterren allemaal niet zo veel voorstellen als in bijvoorbeeld Nederland. Het was een goede keuze om voor ‘veilig’ te kiezen, het was een prima hotel, niet per sé viersterrenwaardig, maar het was oké.

Toen we vanaf het vliegveld reden naar ons hotel werden onze verwachtingen waargemaakt. Roodbruin gekleurde huisjes, mensen lachend en kletsend op straat, drukte op de weg en volop gezelligheid. In het hotel gingen we meteen avondeten. Tenminste; meteen was het niet, in Marokko wordt er namelijk laat gegeten, zo bleek al snel. Het eten was typisch Marokkaans. We kenden het meeste niet, couscous en tajine waren de enige gerechten die ons bekend voorkwam. We konden aanschuiven bij het buffet, en voornamelijk in djellaba geklede locals vulden de met mozaïek versierde riad. Zij gedroegen zich anders dan wij ooit gezien hebben in een restaurant. Er werd in grote hoeveelheden eten gepakt, wat vervolgens natuurlijk niet opging, broden werden niet boven borden maar boven de tafel of de grond gesneden, eten werd op tafelkleden neergelegd, borden werden zelfs omgekeerd. Het leek na vertrek wel of er een gevecht had plaatsgevonden met eten of iets dergelijks. Dit bleek later ook echt een Marokkaanse gewoonte te zijn, want ze deden dit werkelijk overal. We vonden het bijzonder om te zien hoe normaal het werd gevonden, en we vonden het dan ook alleen maar tof om te zien.

DSC_2086

Wat ook erg opvallend was aan de cultuur, is het leven op straat. Er werd op straat veel verkocht, gekocht, gegeten, geslapen en natuurlijk vonden ook veel ontmoetingen plaats op straat. Mensen schudden elkaar de hand en liepen daarna weer gewoontjes verder. Er werd veel gepraat en gelachen. Vooral mannen en jongens hingen op straat rond en liepen over de straten. Het maakte Marrakech heel levendig en gezellig. Er was altijd iets te zien en te doen. Het was en is nooit saai op straat. Dit maakt ook dat Marrakech een stad is waar je zo geholpen wordt, zelfs als je er niet eens om vraagt. Mensen maken een praatje en zijn oprecht geïnteresseerd. De bevolking is bijzonder gastvrij.

De ligging van Marrakech is ook echt uniek. Gelegen bij de Atlas is het warme Marrakech een prachtige tegenpool. Het is mogelijk bij wijze van spreken te zwemmen in de zon met uitzicht op de Atlas met haar sneeuw. Daarnaast is in Marrakech hoogbouw verboden. Dit zorgt voor een gemoedelijke, dorpelijke en gezellige sfeer.

Marrakech heeft ronduit gave bezienswaardigheden en dingen om te doen. Zo zijn er verschillende paleizen -denk aan het El Badi Palace en het Bahia Palace-, moskeeën en tuinen als Le Jardin Majorelle. Ook staat Marrakech bekend om het Djemaa el Fna plein met haar slangenbezweerders, waarzegsters, henna tatoeëerders, kruiden- en medicijnverkopers, acrobaten, muzikanten en mannen met aapjes aan kettingen. Het plein is een en al gekte en chaos, maar o zo indrukwekkend en uniek om een keer te zien. De souks zijn ook heel bijzonder. Een souk is een Arabische markt. Er worden souvenirs verkocht, maar het is ook zeker nog een lokale markt met vooral slagerijen en kruidenwinkels. Bij de slagerijen hangen hele schapen en geiten uit te bloeden en de kruiden zijn prachtig gesorteerd en uitgestald. Een aanrader is ook om naar een terrasje te gaan op een dak, ergens in de soek. Je hebt dan een mooi uitzicht op de stad.
Let welop: je raakt zó de weg kwijt, het is een groot doolhof.
Ook heel bijzonder aan Marrakech zijn de leerlooierijen. Het is erg indrukwekkend om het lokale leven van zo dichtbij te zien. Het leerlooien stinkt wel heel erg, je krijgt daarom een muntstruikje bij aankomst. Dit is fijn, maar niet genoeg om de geur te neutraliseren. Het blijft stinken, maar goed, ook dat maakt het wel een heel bijzondere ervaring.

DSC_2087

De omgeving rondom Marrakech is daarnaast ook fantastisch. Er is veel te doen en te zien. Wij waren er maar een klein weekje, dus we hebben niet de hele omgeving gezien. Er is echter genoeg te zien en te doen. Zo kun je de bergen in, dat hebben wij gedaan en is een echte aanrader. Het is leuk een Berberdorp te zien en we hebben ook thee gedronken bij Berbers thuis. We zijn daar in de buurt ook naar een arganoliemakerij gegaan. We hebben daarnaast ook bergen beklommen en watervallen tussen de sneeuw gezien. Dit was behoorlijk klimmen, en je moest je gids goed vertrouwen. Het ging goed en het uitzicht was fan-tas-tisch. Totally worth it.

Je kan ook gemakkelijk dromedaris rijden vanuit Marrakech. Ook dit hebben we gedaan en was enorm gaaf. De eigenaren van onze dromedarissen waren ook heel lief voor de dieren, dus dat was fijn om te zien.
Je kunt ook -als je nog iets verder rijdt door de bergen- skiën nabij Marrakech. In twee uurtjes vanaf Marrakech ben je in Essaouira, een gezellig kustplaatsje. Wij zijn hier niet geweest, in verband met de korte tijd die we hadden. Het is zelfs mogelijk om vanuit Marrakech naar de Sahara te gaan. Dat is wel een lange trip, dus wij hebben het niet gedaan. Je moet hier namelijk meerdere dagen voor uit trekken en dat vonden wij zonde van onze tijd in Marrakech zelf.

Zoals hierboven beschreven is, is in Marrakech heel veel te doen. Zoveel dat je het gevoel hebt bij het weggaan toch nog lang niet alles ontdekt te hebben. Marrakech is een supertoffe stad met een unieke sfeer. 1001-nacht is niet overdreven, maar echt de sfeer die Marrakech kent. We zijn een beetje verliefd op Marrakech. Dit was onze eerste keer Marokko, en we zouden er zo weer heen gaan. Marrakech is een goede plek om te beginnen in Marokko. De cultuur is heel anders dan de Nederlandse, maar de vriendelijke mensen maken dat verschil ongedaan.

Ben jij eens in Marrakech geweest? Heb je vragen? Ben je het ergens niet mee eens? Twijfel je over je keuzes wat betreft Marrakech? Laat hieronder een berichtje achter. We lezen en beantwoorden het graag!

 

 

 

 

Cambodja; de gevolgen van een heftige geschiedenis

Cambodja… Wat is dit een heerlijk land! Lieve mensen, lekker eten, waanzinnig mooie tempels en prachtige natuur; we vonden het er in de zomer van 2016 allemaal. Toch schrokken wij wel eventjes toen we in dit Aziatische land waren. Cambodja is namelijk ook een land met een behoorlijke geschiedenis, en dat is nog steeds goed te zien.

Bijna allemaal kennen we het verschrikkelijke verleden van Cambodja. Kort samengevat komt het er op neer, dat de maoïstische leider van de Rode Khmer -Pol Pot- de maatschappij drastisch wilde veranderen. Eigendommen werden verboden, huwelijken werden gearrangeerd, kinderen werden gescheiden van hun ouders en er ontstond gedwongen collectivisatie. Cambodja moest daarnaast een communistische landbouwstaat worden; iedereen moest boer worden en wonen in steden mocht niet meer. Iedereen die een bedreiging kon vormen voor de ideeën van Pol Pot, werd op brute wijze vermoord. Tussen de 1,5 en 2,5 miljoen intellectuelen, gelovigen, gehandicapten, academici en andere mensen zijn overleden.

IMG_5856 2.JPG

Dit alles vond plaats in de tweede helft van de twintigste eeuw. Wij gingen er dan ook vanuit dat we niet meer veel zouden merken van het verleden van Cambodja. Verkeerd gedacht. De geschiedenis leeft -logisch natuurlijk- nog enorm in Cambodja. En dat niet alleen, want de gevolgen waar het land mee te kampen heeft, zijn groot. Iets wat zeker indruk op je maakt als je als reiziger dit land bezoekt.

Wij waren slechts een paar dagen in Cambodja. Het was een soort uitstapje vanuit Vietnam, we wilden namelijk erg graag de Angkor Wat zien. Aangekomen in Cambodja belandden we in een warm bad. De Cambodjanen zijn zoooo vriendelijk en lief!
Een groot deel van de bevolking is Boeddhistisch. Tijdens onze reis bezochten we in een klein dorpje nabij Siem Reap een Boeddhistische tempel. In deze tempel waren grote kasten vol schedels en andere botten van vermoordde mensen. Monniken hebben vroeger deze botten verzameld en opgeslagen. Echt heftig!

In de tempel kwamen wij veel jonge kinderen tegen. Twee jongens en twee meisjes tussen de drie en tien jaar, wiens ouders zijn overleden door het ontploffen mijnen. Nu nog. Meer dan veertig jaar na het bewind van Pol Pot. De kinderen hadden het naar hun zin in de tempel en er werd echt goed voor hun gezorgd. Maar dat er alleen al in een klein dorpje vier weeskinderen zijn door Pol Pot en zijn bewind, breekt je hart. Zeker als je nagaat hoeveel Cambodjaanse kinderen er in heel het land zonder ouders opgroeien.

CIMG1134

De volwassenen die Pol Pot hebben overleefd, zijn vaak getraumatiseerd. Zo kwamen we een monnik tegen in dezelfde tempels, wier ouders zijn vermoord. Hun keel is doorgesneden en als kleine jongen was hij daarbij. Daarnaast kwamen we ook veel mensen tegen zonder ledematen of ogen. Zij speelden vaak in een band en verdienden op deze manier toch nog wat geld.

Het doet pijn. Je weet wat er is gebeurd in Cambodja, maar tegelijkertijd weten we zo weinig. Niemand behalve de Cambodjanen zelf kunnen zich voorstellen hoe het leven is geweest tijdens het regime van Pol Pot. Het enige wat je als reiziger kan doen is je proberen voor te stellen hoe erg het was, of hoe erg het nog steeds is. Na een paar dagen of weken vlieg je weer terug naar huis. Naar een land waar alles op orde is, waar iedereen alles zo goed voor elkaar heeft. Maar je hart blijft nog af en toe in Cambodja, bij de monniken en de kinderen, bij de mensen zonder ledematen of ogen. Bij de mensen die ondanks alle ellende altijd blijven lachen.

 

Ben jij weleens in Cambodja geweest?

Brandalarm op de 24ste verdieping

Toen wij in 2011 voor het eerst in Kuala Lumpur, Maleisië waren, verbleven we in een te gek hotel. Het uitzicht vanaf de kamer was prachtig. We keken uit over de hele stad en zagen ook de bekende Petronas Twin Towers. Niet zo gek ook, onze kamer lag op de 24ste verdieping. Een hele ervaring vonden we het, dat slapen in een wolkenkrabber. Totdat -rond een uurtje of drie ’s middags- ineens het brandalarm afging…

Onze eerst dag in Maleisië. We waren net aangekomen en omdat onze kamer nog niet beschikbaar was, besloten we tot 14.00 uur nog even de stad te verkennen. Niet dat we heel fit waren, sterker nog; we waren doodop. Sinds het vertrek vanuit Düsseldorf, waren we immers al meer dan dertig uur wakker. Maar goed, alles beter dan uren in een hotellobby wachten. Rond half twee hadden we er genoeg van. Na de lunch gingen we terug naar het hotel, we hadden heel veel zin om te slapen.

P1070562.JPG

Na de lange reis waren we erg moe

We checkten zo snel mogelijk in, kregen de sleutel van de kamer en raceten naar boven. Het uitzicht was adembenemend, maar lang hebben we daar die middag niet bij stilgestaan. Onze koffers hebben we niet opgeruimd, alle welkomspapieren op het bureau neergelegd en we doken snel het bed in. Slapen. Eindelijk.

Wiejoewiejoewiejoe… (Goede imitatie van het brandalarm, ik weet het 😉 )! Het klonk een beetje als een wekker, maar toch waren we -in tegenstelling tot ’s ochtends in Nederland- gelijk klaarwakker. Dit was namelijk geen wekker, dit was een alarm. Een brandalarm! We schieten zo snel als de brandweer uit het warme bed, pakken onze paspoorten en lopen de hotelkamer uit. Er rent niemand in paniek over de gang, de verdieping ziet er verlaten uit. De lift voelt aan de buitenkant niet heet aan, dus daar valt niets te blussen. Dan maar zo snel mogelijk naar beneden. We. moeten. dit. gebouw. nu. uit.

Eigenlijk weten we helemaal niet zo goed wat we moeten doen. Natuurlijk nemen we trap, maar wie weet staat de verdieping onder ons in de brand. Wat doe je dan? Zonder enig overleg, lopen we door.

exit

We volgen alle bordjes naar de nooduitgang (bron)

Echt in paniek zijn we niet, maar de adrenaline stroomt door ons lijf. Je lichaam staat direct op een soort van overlevingsstand. We zijn alert, alle zintuigen werken keihard om rook en brand te herkennen. Maar we zien niets. Dus lopen we door.

Dan komt er ineens een schoonmaker naar ons toegelopen. We gebaren naar hem, dat hij mee moet naar beneden. Maar hij schudt zijn hoofd. “Wat is er?” vraagt hij in gebrekkig Engels. We proberen met handen en voeten uit te leggen dat we het gebouw uit moeten, er is immers brand.

Dan glimlacht de schoonmaker geruststellend. Weer schudt hij zijn hoofd. “Er is geen brand, het is een oefening”, legt hij uit. Een brandoefening? Gelukkig. We slaken een zucht van verlichting. Er is geen brand. Heeft (n)iemand dat aan ons vertelt? Of hebben we het gewoon niet gehoord? Ach ja, het is in ieder geval goed afgelopen.

Diezelfde avond liggen we weer in bed. Het duurt even voordat we echt in slaap vallen, in ons hoofd zitten we nog steeds een beetje bij de brandoefening. Bang zijn we niet, maar door de hectiek van vandaag zijn we klaarwakker.

De volgende dag vinden we op het bureau een van de welkomspapieren, die we de vorige dag daar hebben neergelegd. Er staat met koeienletters op dat er een brandoefening gehouden zal worden. De dag en de tijd staan erbij. Wat zijn we weer lekker oplettend geweest, zeg. Complimenten.

IMG_2347.JPG

Kuala Lumpur


Bij ons in het hotel was er gelukkig geen brand, maar stel dat het helaas een keer voorkomt dat bij jou in het hotel het brandalarm afgaat, doe dan het volgende:

  • Blijf rustig.
  • Neem nooit de lift, maar de trap. In sommige wolkenkrabbers zijn speciale brandliften, maar neem deze lift alleen als je zeker weet dat het daadwerkelijk een brandlift is. Neem anders de trap.
  • Blijf bij rookontwikkeling laag bij de grond.
  • Neem geen spullen mee uit je kamer. Hoogstens je paspoort, maar alleen als deze voor het grijpen ligt.
  • Laat mensen die je tegenkomt weten dat ze moeten vluchten.
  • Vlucht via de snelste route, volg de bordjes naar de nooduitgang.
  • Bel hulpdiensten zodra je zelf veilig bent.

PS. kijk ook altijd even de welkompapieren na. Wie weet staat er echt iets belangrijks op…

Weet jij wat je moet doen als het brandalarm afgaat?

10x leuke uitspraken van Amerikanen

Toen wij het met een vriendin hadden over leuke uitspraken van Amerikanen, vroeg zij of we daar artikel over konden maken. Natuurlijk! Super leuk idee! Tijdens onze roadtrip door Californië, Arizona en Nevada hebben we namelijk mega veel pareltjes van uitspraken gehoord. En ze zijn nog leuker en grappiger dan je denkt, dus reken op een fikse training voor je lachspieren… 😉

“Ja, de Le en de Mijn zijn gewoon weg.”

De eerste uitspraak komt niet van een Amerikaan, maar van een baliemedewerkster op Schiphol. Pfoeee… De eerste uurtjes van onze reis naar de Verenigde Staten waren behoorlijk zenuwslopend. Loes’ haar volledige naam is vrij lang. Haar derde naam is Willemijn, en dit paste niet meer helemaal op het vliegticket. Een groot probleem volgens de medewerkster, want dan kwam Loes’ naam niet overeen met de naam op de ESTA. Zo’n enorm groot probleem zelfs, dat we aldus haar waarschijnlijk in Londen -na de tussenstop- het tweede vliegtuig niet in mochten, omdat de regels in Engeland en Amerika anders zijn. Wij vonden dit niet zo logisch, er zijn tenslotte wel meer mensen met een lange naam. De baliemedewerkster zelf begreep er na onze vragen ook niets meer van: “Ja, de Le en de Mijn zijn gewoon weg! Ik snap het ook niet!” Uiteindelijk hebben we het er op gewaagd, en zijn we gewoon naar Londen gevlogen. Daar was helemaal niets aan de hand, ze vroegen niet eens naar Loes’ lange naam. Destijds heeft de medewerkster ons wel enkele kopzorgen bezorgd, maar nu vinden we het wel en leuk verhaal  ;).

dsc03030

Gelukkig mochten we alsnog het vliegtuig in!

“Are you okay, Cinderella?”

De bijnamen die Amerikanen voor hun kinderen verzinnen zijn simpelweg hilarisch. Cinderella… Zie je het al voor je? Dat Nederlandse ouders hun kind Assepoester zouden noemen? En dan ook nog serieus bedoeld? Haha!

“Don’t lose all your money in Vegas.”

De bovenstaande uitspraak was een duidelijke waarschuwing: Las Vegas is duur. Heel duur zelfs. Deze uitspraak werd gedaan door een kassière van de supermarkt in Los Angeles. Geweldige vrouw, we hebben nog twee andere zinnen van haar in dit artikel verwerkt.

image-7

Viva Las Vegas!

“Ugh! What’s this? It’s green!”

Het is bekend dat tweederde van de Amerikanen overgewicht heeft. Maar, ondanks dat, zijn wij tijdens onze reis amper stevige mensen tegengekomen. Sterker nog, overal op het strand of in de stad waren mensen in de weer met gewichten, hoepels, springtouwen en balansborden; alles om maar zo sterk, slank of snel mogelijk te worden.
Maar goed, vanwaar dan deze quote? Toen we in Yosemite National Park aan het lunchen waren, zei een meisje van een jaar of vijftien toen ze een blaadje sla op haar belegde broodje vond: “Ugh! What’s this? It’s green!” We waren wel even verbaasd, want wie weet er nou niet wat sla is…?

“Holy moly! You guys know how to live!”

Dit zei een man tegen ons toen we -genietend van het mooie uitzicht- een ijsje zaten te eten. Of hij gelijk heeft? Misschien. Het was in ieder geval een lekker ijsje, én we zaten ook nog eens in Amerika. Goodlife! 

IMG_3832.JPG

Een mooi uitzicht + een ijsje = Goodlife!

“Have fun in the dessert.”

Aldus de kassière van de Walmart toen ze ook nog eens opving dat we naar Nipton gingen, een dorpje midden in de woestijn. Dit was dan ook de reden dat we een koelbox kochten in de supermarkt. De kassière zei het wel zo serieus dat we duidelijk aan haar konden merken, dat ze het echt een dom idee vond om te gaan slapen in de woestijn. Is natuurlijk ook helemaal niet leuk; al die rust, een prachtige sterrenhemel en een fantastisch hotelletje ;).

“Cash = King!”

Ook deze uitspraak is gemaakt door de kassière in de Walmart, toen ze hoorde dat we naar Las Vegas gingen. Ze had in ieder geval wel gelijk! Als je veel geld hebt, is in Las Vegas alles mogelijk. Helikoptervluchten boven de stad of de Grand Canyon, slapen in de duurste hotels ter wereld, een bokswedstrijd aanschouwen, optredens van wereldsterren bezoeken, gokken in de hoop dat je een miljoen wint of eten bij toprestaurant? Natuurlijk kan dat! Als je maar geld hebt, want de dollar moet blijven rollen. En je weet het hè: Cash = King!

DSC03305.JPG

Ondanks dat het een vermogen kost, is een helikoptervlucht over de Grand Canyon fantastisch!

“Is that your before-dinner snack?

Wauw. Nog zo’n heerlijke uitspraak van een vriendelijke meneer; alweer toen we een ijsje aten. Aan deze quote hoeven we natuurlijk niet meer zo veel toe te voegen. Denk er een Amerikaans accent bij en je ziet dit misschien al wel direct voor je. Amerikanen, wat zijn jullie toch geweldig!

“That’s a lot of Yoghurt!”

Het antwoord van de ober toen we beide een portie yoghurt bestelden voor ons ontbijt. De dag hiervoor hadden we in hetzelfde restaurant gegeten, en we wisten dat de yoghurt verrukkelijk was. De volgende dag bestelde we dit dus weer; en deze keer niet een kleine portie, maar een Amerikaanse. Een heerlijke grote dus. Ach ja, nu konden we de lunch in ieder geval overslaan.

dsc03115

Tiago! Aanrader als je lekker wil ontbijten in Los Angeles!

“You can come to my place. I’ll bring you with my own plane!”

In Los Angeles kwamen we een wat oudere man tegen die alles zeer goed voor elkaar had. Zo had hij bijvoorbeeld een eigen vliegtuig. Vroeger was hij piloot, dus hij kon er ook goed mee vliegen. En om dat te showen wilde hij wel even een stukje met ons vliegen (over de Grand Canyon) en dan gelijk zijn huis laten zien. “You can come to my place”, zei hij. “I’ll bring you with my own plane!” Cool, erg cool zelfs, alleen wij hadden andere plannen. Daarom hebben we het maar gelaten bij een praatje over de verschillen tussen Nederland en de Verenigde Staten. Ook leuk.


Kan jij dit lijstje aanvullen? Wij zijn benieuwd! Laat een bericht achter! 

 

 

5 redenen om als beginnende backpacker een reis door Thailand te maken

Twee jaar geleden kwamen wij voor het eerst in Thailand. We waren gelijk verkocht en gingen het jaar daarop weer. En wij zijn zeker niet de enigen; het land van de glimlach is het meest bezochte land van Zuidoost-Azië. Niet gek als je bedenkt hoeveel er te zien en te doen is, natuurlijk. Wij denken dan ook dat Thailand het ideale land voor beginnende backpackers of reizigers is. Waarom? Wij geven je hiervoor vijf redenen.

1. Thailand is veelzijdig

Blauwe zeeën, brede stranden en een heerlijk warm zonnetje. Een dichtbegroeide jungle, verlaten tempels en grote, wilde olifanten. Felle neonlichten, gezellige marktjes en lekker (pittig) eten… Thailand heeft dit werkelijk allemaal! In dit land is zo ontzettend veel te doen en te zien dat je je nooit zult vervelen. En ben je in voor nóg meer avontuur? Dan beklim je  een verlaten kantoorpand, of maak je een hike door een grot. Fantastisch toch?! Ook in Bangkok kan je je hart ophalen aan al die mooie en aparte dingen die je ziet. De contrasten tussen modern en authentiek zijn overal aanwezig. In Thailand kan je binnen een paar weken veel verschillende indrukken op doen die je nooit zult vergeten!

CIMG0458.JPG

Het moeras in Khao Sam Roi Yot National Park

2. Thailand is goedkoop

Niet het allerbelangrijkste van een reis, maar toch; het is wel fijn als je op reis kan zonder alleen maar je budget te denken. De vliegtickets naar Bangkok zijn redelijk goedkoop. Als je op tijd (buiten het seizoen) boekt, zit je in Thailand voor minder dan 500 euro! Dat is nog eens leuk op reis gaan!
Ook de hotels/hostels in Thailand zijn goedkoop. Als je in een luxe hotel wil overnachten, kan dit zelfs voor minder dan vijftien euro per persoon, inclusief ontbijt.
En de uitstapjes? En het eten? Same same. Ook deze zijn goedkoop. Een gerecht bestel je al vanaf één euro, en een bezoek aan een tempel is meestal gratis, tenzij je een belangrijke of toeristische tempel bezoekt.

3. Thailand is makkelijk om te bereizen

Thailand is zeker geen klein land, maar toch zijn de afstanden niet enorm. Binnen Bangkok kan je makkelijk reizen met een tuktuk, fiets, skytrain of taxiboot. Alles staat op stations en in de stad duidelijk aangegeven (in het Engels), dus kan je zelf redelijk makkelijk de weg vinden in de grote stad. Buiten de hoofdstad reis makkelijk per (nacht)trein, taxi of vliegtuig. Hotels en hostels kunnen vervoer voor je regelen, dat scheelt jou weer een veel gedoe. De wegen in Thailand zijn trouwens best goed. Als je gauw last van wagenziekte hebt, zal dit in Thailand dus wel minder zijn dan in een land als Sri Lanka. Ideaal dus!

CIMG9986.JPG

De taxi’s in Thailand zijn felgekleurd

4. De Thai zijn geweldig!

De Thai zijn ge-wel-dig! De inwoners van Thailand willen je maar al te graag helpen of je iets vertellen over hun land. Ze laten je met veel plezier wat van hun eigen cultuur zien. Ook in de hostels/hotels is het personeel altijd heel vriendelijk. De Thai is erg zachtaardig. Ze zijn verre van opdringerig, maar juist bescheiden en verlegen; ze willen echt dat je een leuke tijd hebt in Thailand. In het land van de glimlach, lacht iedereen. Geloof ons, daar wordt iedereen vrolijk van!

CIMG0239.JPG

De Thai in een Chinese tempel

5. Thailand is toegankelijk

Thailand wordt erg veel door toeristen bezocht. Dit is dan ook goed te merken. De Thai staan allereerst open voor toerisme en snappen het principe toerisme goed. Overal zijn restaurantjes en cafeetjes voor als jij als reiziger liever niet op straat wil eten. Er zijn ook veel ho(s)tels van top kwaliteit in Thailand. Hier praat het personeel ook vaak goed Engels. En ben je ziek? In Thailand zijn goed georganiseerde ziekenhuizen, waar de artsen ook degelijk weten wat ze doen.
Daarnaast is Thailand over het algemeen ook erg veilig. Er is genoeg politie op straat te zien. Wij hebben ons dan ook geen enkel moment onveilig gevoeld.
In Thailand ontmoet je veel andere backpackers. En wat is nou leuker dan reistips en ervaringen uit te wisselen met andere reizigers?

Koning Bhumibol is donderdag 13 oktober overleden

De koning van Thailand was erg geliefd onder de Thaise bevolking. Overal op straat zie je posters en foto’s met de koning erop afgebeeld. De Thai zijn hun koning echt als een idool. Nu de koning overleden is, zal zijn zoon over een jaar de troon opvolgen. Maar prins Maha Vajiralongkorn is minder geliefd onder de Thai. Ga jij binnenkort naar Thailand? Toon dan respect en draag voornamelijk witte of zwarte kleding. Houd er rekening mee dat sommige tempels gesloten zijn en sommige feesten niet door gaan.
Wij hopen dat de charme die Thailand heeft bewaard blijft.

Ben jij wel eens in Thailand geweest? En ben je het met ons eens? We horen het graag! 

Een bezoek aan het Mausoleum van Ho Chi Minh

Een van de meest bizarre gebouwen die je in Vietnam kan bezoeken, is het Mausoleum van Ho Chi Minh. In dit gebouw ligt het lichaam van Ho Chi Minh, de oprichter van de eerste democratische republiek van Vietnam. Natuurlijk klinkt dat gek, en misschien zelfs een beetje luguber: een bijna vijftig jaar oud gestorvene aanschouwen. Het is dan ook bijna vanzelfsprekend dat je een beetje in de war bent na je bezoek aan ‘Ome Ho’. Maar ondanks dat is een bezoek aan het Mausoleum toch meer dan de moeite waard.

hcm

Ho Chi Minh (bron)

Ho Chi Minh; de nationale held van Vietnam
In Vietnam is hij ‘de nationale held’ en in Cambodja noemen ze hem ‘de meest vereerde crimineel ter wereld’: Ho Chi Minh. Ho Chi Minh leidde de onafhankelijkheidsbeweging Viet Minh. Later zorgde hij voor succesvolle militaire operaties tegen de Japanners en werd mede dankzij hem de onafhankelijkheid van Vietnam uitgeroepen. Ho Chi Minh werd eerste premier. Hierna brak de Vietnamoorlog uit; een oorlog met Amerika die we allemaal kennen van de vele films, series en documentaires die hierover zijn gemaakt.

Ho Chi Minh is inmiddels al bijna vijftig jaar geleden overleden. Na zijn dood is hij gebalsemd en opgebaard in het Mausoleum. En daar, in hartje Hanoi, is er voor iedereen een mogelijkheid om hem te bezoeken. Of eigenlijk te bewonderen. Het hele gebeuren om Ho heen is zo bizar!

Controles, rijen en stilte
Als je het Mausoleum gaat bezoeken, moet je eerst door een hele rij controles.
Het volgende is allemaal belangrijk:

  • Schouders en benen moet volledig bedekt zijn, zowel bij mannen als bij vrouwen.
  • Je mag geen etenswaren of vloeistoffen meenemen naar binnen. Ook flesjes water gooi je weg. Protesteer niet, dan mag je het gebouw namelijk helemaal niet in.
  • Jammer voor de fotografen onder ons; (film)camera’s moeten ingeleverd worden. Je krijgt deze na afloop natuurlijk wel weer terug. Dit geldt ook voor je tas of rugzak.
  • Daarnaast word je -net als op een vliegveld- gecontroleerd door de douane.

Na de controles mag je in een rij gaan staan. Je loopt in deze rij richting het mausoleum. Gelukkig is dit overdekt, anders brand je echt weg door de verschrikkelijke hete zon. Dan kom je -na ongeveer een halfuurtje lopen, wachten, lopen en weer wachten- in de buurt van het mausoleum. En daar begint het pas echt! Wachters die voor het gebouw marcheren. Kinderen die beleeft de soldaten groeten, want later willen ook zij bij het leger.

img_5258-2

Dit is de enige plek waar je foto’s kan maken van het Mausoleum

Voor we het doorhadden liepen we al het mausoleum in. Het was redelijk donker en muisstil. Iedereen loopt twee aan twee, het liefs met je handen bij elkaar voor je buik, door het gebouw. En dan ineens… sta je oog in oog met de overleden Ho Chi Minh. Of eigenlijk loop je oog in oog, want stilstaan is ten strengste verboden. Er zijn gewapende soldaten die alles goed in de gaten houden.

Ho Chi Minh is erg klein, draagt normale kleding en heeft nog steeds zijn bekende baardje. Hij ligt opgebaard in een glazen kist. De lampen staan op hem gericht. In de zaal kan je een speld horen vallen. Het enige wat te horen valt zijn de schuifelende voetjes van de toeristen en de Vietnamezen. Je ziet Ho Chi Minh misschien één minuut, daarna sta je weer buiten. Was dat het nou? Ja, en achteraf is het onwijs bijzonder.

Je hebt daarnet Ho Chi Minh gezien
Pas toen we buiten waren realiseerden wij ons; wij hebben daarnet Ho Chi Minh gezien. Hoe kan dat? En waarom? Als je door het mausoleum loopt, is het moeilijk om te bedenken dat deze man zo invloedrijk is geweest en dat juist hij zoveel voor de Vietnamese bevolking heeft betekent. Je weet dat het echt is, wat je net allemaal hebt gezien. Je weet dat je daarnet Ho Chi Minh hebt gezien. Je weet dat vierjarige kinderen hier op schoolreisje naar toe gaan (echt waar!). Maar toch konden wij er met onze gedachten niet bij. We waren eigenlijk een beetje in de war. Het is moeilijk om dat nu zo op papier te beschrijven.
Ondanks dat wilden we het wel proberen; het mausoleum is namelijk ontzettend bijzonder. Zo apart dat het zeker wel een must is om te bezoeken als je in Hanoi bent. En als je dan weer buiten staat, en je laat het even bezinken, besef je pas dat dit ontzettend uniek is. Naast het sfeerproeven en lopen over de marktjes tussen de locals, denken wij dat dit een echte hotspot is in Hanoi en van heel Vietnam.

LET OP: Het mausoleum kan je tot 10.00 uur ’s ochtends bezoeken.


Ben jij ook wel eens in het Mausoleum van Ho Chi Minh geweest? Of ben je wel eens in een ander mausoleum geweest? En herken je dit onbeschrijfelijke gevoel? Wij zijn benieuwd! 

Tunesië, wat ben je mooi!

TIJDENs onze vakantie in Tunesië, in de winter van 2008/2009, HEBBEN WE NATUURLIJK DE NODIGE FOTO’S GEMAAKT. FOTO’S DIE NIET ALLEEN WARME HERINNERINGEN OPROEPEN, MAAR OOK het Noord-Afrikaanse land OMSCHRIJVEN. Tunesië heeft MEER te bieden DAN ALLEEN een woestijn en honderdduizend kamelen. DE VOLGENDE VIJF FOTO’S KARAKTERISEREN -NAAR ONZE MENING- het fantastische Tunesië!

afbeeldingen-073

Deze prachtige man -mét zijn dromedaris- kwamen we tegen in een openluchtmuseum op Djerba. Djerba is het belangrijkste eiland van Tunesië. Zomers is het er heerlijk warm, in de winter is het er koeler. Maar dat mag de pret zeker niet drukken; Djerba en daarbij dus ook Tunesië zijn heel gaaf om te bezoeken. De mensen zijn heel aardig, al kunnen ze soms wat opdringerig overkomen, maar dat is in andere landen soms ook het geval. Kan je hier goed mee omgaan, dan is het gezellig om de Tunesiërs te ontmoeten en door de Arabische straatjes te slenteren.

TIP: Het openluchtmuseum is onderdeel van het Explore Park op Djerba. Dit park bestaat uit drie attracties; het krokodillenpark, een museum en het openluchtmuseum. Leuk om te bezoeken, zeker als je met kinderen reist!

afbeeldingen-077

 

Dit plaatje kunnen wij jullie natuurlijk niet onthouden. Elke keer als we deze foto zien, zijn we in staat om gelijk onze koffers te pakken en weer naar Tunesië te gaan. Dit doorkijkje kwamen we per toeval tegen, toen we op weg waren naar een andere bezienswaardigheid. Pottenbakken is in Tunesië een traditioneel ambacht. De kennis over het pottenbakken wordt generatie op generatie doorgegeven. De meeste werkplaatsen zijn aan huis. De potten worden -als ze gebakken zijn- met de hand geschilderd door de vrouwen van de familie. afbeeldingen-102

Nog meer aardewerk op deze foto. Excuses, maar we vinden deze foto zo mooi kleurrijk dat de foto bij de vijf karakteristieke plaatjes hoort. We kunnen er lang en kort over doen, maar een ding is zeker; de Tunesiërs zijn sterren in het maken van aardewerk. Super tof! Natuurlijk hebben wij ook een schaal mee naar huis genomen. Als we nu een keer Tunesische couscous eten, kunnen we het serveren op een mooie schaal 🙂

afbeeldingen-319

Dit hotel hoort bij de meest bijzondere hotels ter wereld. Het hotel is onder de grond gebouwd. Vet toch?! Sommige huizen in Tunesië zijn trouwens ook gedeeltelijk onder de grond gebouwd, om de inwoners zo te beschermen tegen de hitte.
Trouwens, naast dit hotel is ook een Starwars-film opgenomen. Als je dus in dit hotel slaapt, pak die filmlocatie dan zeker mee!

afbeeldingen-294

Tijdens een tocht door de Sahara, op het vaste land van Tunesië, kwamen we deze ‘Woestijnprins’ tegen. Nou, dat is toch eens toevallig, niet?! 😉
In Tunesië zijn sommige mensen helaas nog arm. Daarom zijn ze creatief in het verdienen van geld. Zo ook deze man, die met zijn paard een woestijnprins nadeed. Dat levert natuurlijk mooie plaatjes op, maar ook een dubbel gevoel.

Ben jij wel eens in Tunesië geweest? En ben je het met ons eens? Heeft Tunesië meer te bieden dan strand en kamelen? Laat het weten! Wij zijn erg benieuwd.
Ook vragen over Tunesië beantwoorden we graag. 

 

Winactie | Beeldje uit Vietnam

[winactie gesloten] Loes is vandaag jarig, en wie jarig is trakteert! Afgelopen zomer hebben wij een rondreis door Hong Kong, Vietnam en Cambodja gemaakt. Natuurlijk hebben we veel souvenirs gekocht. Één hiervan kan je winnen. Wil je weten hoe? Lees dan snel verder!

Vietnam… Het land van oude tempels, uitgestrekte rijstvelden, de Cu Chi Tunnels, gezellige en chaotische stadjes, mooie stranden en… de Nón Lá! Dit is een traditionele hoed uit Zuidoost-Azië. Nu zijn zijn wij al in verschillende landen van Zuidoost-Azië geweest, maar nergens dragen de inwoners (vooral vrouwen) zo vaak deze hoed als in Vietnam. Maar waarom eigenlijk?
De Nón Lá is gemaakt van gevlochten plataanbladeren. De hoed is kegelvormig en blijft op het hoofd zitten door een zijden koord. De hoed beschermt de Aziaten tegen de hitte en de zon. Doordat de hoed niet strak op het hoofd zit, voelt de hoed lekker luchtig aan. De Nón Lá wordt veel gedragen bij de rijstvelden, maar je ziet ze ook veel in steden.

img_5516-2

Je ziet de Nón Lá werkelijk overal in Vietnam

De Nón Lá is echt een symbool van Vietnam. Daarom kan je ze ook overal kopen, in allerlei vormen, soorten en maten. Je kan de hoed natuurlijk meenemen naar Nederland om op te zetten, maar je kan ook een magneetje, sleutelhanger of -in ons geval- een beeldje kopen met een Nón Lá erop. Super leuk natuurlijk!
Maar het allerleukste komt nog; jij kan dit beeldje winnen!

Welk beeldje kan je winnen?
img_20160912_175458

Deze!

Het beeldje van de vrouw met een Nón Lá op, is gekocht in Ho Chi Minh City. Dit is tweede grootste stad van Vietnam, vernoemd naar de voormalig premier. Het beeldje is ongeveer tien centimeter groot.
Vind jij het leuk om dit beeldje op je kast te zetten? Lees dan nog heel eventjes door, want je moet er natuurlijk wel wat voor doen 😉

Hoe kan je het beeldje winnen?

Het is helemaal niet zo moeilijk om dit leuke beeldje te winnen.

  1. Volg loesensuusopreis op Instagram (@loesensuusopreis).
  2. Laat in een reactie op deze site weten wat jouw meest favoriete of dierbare souvenir is.

En dat is het!

De winnaar maken we zondagavond 18 september bekend in een nieuw artikel en op Instagram.

Laat in een reactie achter wat jouw favoriete souvenir is en misschien komt de postbode binnenkort wel dit beeldje bij jou bezorgen!