Wat aardbevingen met je doen | In actie voor Lombok

Het is inmiddels een week of twee geleden dat wij terug kwamen in Nederland na onze reis door Indonesië. Sindsdien, en ook tijdens de reis, hebben we geen enkel artikel geplaatst op deze site. Niet alleen omdat we het druk hadden met het oppakken van ons ‘normale’ leven, maar ook omdat we moesten nadenken over de blogpost die we als eerste wilden plaatsen. Het moest over de aardbevingen gaan, zoveel was zeker. Maar we wilden niet alleen maar schrijven, we wilden ook echt wat doen. Vandaar dit artikel. Lees het en deel het alsjeblieft.

29 juli 2018, 6u47. We liggen te slapen als de grond hevig begint te beven. Een aardbeving. We zijn gelijk wakker, springen uit bed, halen de deur van onze kamer van het slot en rennen naar buiten. Op dat moment zijn we in Kuta, Zuid-Lombok. Na buiten een halfuur te hebben gewacht samen met andere reizigers, komt de eerste informatie. De beving had een kracht van 6.4 op de Schaal van Richter en er is gelukkig geen tsunami-gevaar. Opgelucht en vol adrenaline gaan we ontbijten, vastbesloten om vanavond wat speelgoed en levensmiddelen naar het verzamelpunt voor de slachtoffers te brengen.

IMG_20180822_175617_611-1

1 augustus 2018. Een paar dagen na de aardbeving vertrekken we naar de Gili-Eilanden, ten noorden van Lombok. Het is er druk, zeker in de haventjes. We vragen ons kort af of er altijd zoveel mensen weggaan van het eiland, maar genieten verder de hele dag van zeeschildpadden en prachtige stranden. Op de terugweg blijkt dat er een enorme stroming is, in verband met de beving van een paar dagen geleden, die de boot maar net aankan. Het internet had ons hier al voor gewaarschuwd, maar volgens de locals zou er niets aan de hand zijn. Wij zijn echter blij als we weer op het vaste land staan.

5 augustus 2018. Een nieuwe aardbeving schrikt Lombok op. Op dat moment zitten wij op Flores, een paar eilanden verderop. De beving voelen we niet, maar als we via internet zien dat er een tsunamiwaarschuwing is afgegeven, checken we toch een halfuur lang de stand van zaken. Daarna wordt de waarschuwing ingetrokken en kunnen wij, enigszins gerustgesteld gaan slapen. Ondertussen weten wij nog niet dat er al tientallen, en later honderden, doden zijn gevallen.

IMG_20180801_165901_523

17 augustus 2018. Slechts enkele dagen nadat wij op Bali zijn aangekomen, is er een aardbeving op Flores. Deze is erg licht gevoeld op het populaire vakantie-eiland waar wij verblijven, maar wij zijn er doorheen geslapen. De volgende dag zijn we in een winkelcentrum als we de aarde weer zachtjes voelen beven.

19 augustus 2018. We zijn op weg naar huis. Terwijl Suus wacht in de gate van Denpasar, is Loes naar het toilet. Zij staat in de rij bij de toiletten als er kort na elkaar opnieuw twee aardbevingen zijn. Ze komt terug naar de gate, waar even korte paniek is geweest, maar waar nu alles weer rustig is. Als we zijn geland in Jakarta blijkt dat het epicentrum op Lombok lag. Alweer.

(De beelden uit het onderstaande filmpje kunnen als schokkend worden ervaren)

En nu zijn we thuis. Al twee weken. Vijf aardbevingen later en nog steeds onder de indruk. Van alle verhalen, van het geluid, van het trillen van de aarde. Van dat je de grond waar je op loopt niet meer kunt vertrouwen. Dat je na elke aardbeving moet opzoeken of er een tsunami aankomt. Dat je bij elk hard geluid denkt dat er weer een aardbeving is. Dat je als je op een zacht, verend bed ligt, denkt dat de grond weer trilt. De bezorgde berichten van de thuisblijvers. De angst van de Indonesiers. De angst van de reizigers. De schade. De gewonden. De doden.

Wij kunnen niet niets doen. We kennen de mensen op Lombok. We zien hun gezichten voor ons, maar weten niet hoe het met hen gaat. Geen idee of hun huizen nog overeind staan, of hun families nog compleet zijn. Geen idee of ze genoeg eten hebben of genoeg drinken. En daarom zijn wij onze actie begonnen. Voor hun. Voor de mensen zonder dak boven hun hoofd, voor de mensen die familieleden zijn kwijtgeraakt, die gewond zijn geraakt. Voor de mensen die bang zijn, geen inkomen meer hebben, maar toch door moeten gaan met hun leven.

IMG_20180802_141741_613

Wij hebben een kalender gemaakt voor Lombok. Met foto’s van Lombok, gemaakt door ons op het eiland tussen de aardbevingen door. Het zijn foto’s die Lombok laten zien. Niet de schade, niet het verdriet. Maar de schoonheid, de prachtige natuur en de lieve mensen. Wij zijn jou ontzettend dankbaar als je de kalender bestelt. Zo kunnen we samen heel veel mensen helpen. Hier kun je de kalender bestellen. De mensen op Lombok zullen je dankbaar zijn. 

Wij hebben een kennis wonen op Lombok en zij gaat van de opbrengst van de kalenderverkoop in de plaatselijke winkels levensmiddelen kopen. Het geld van de Indonesische regering komt helaas niet overal op het eiland terecht. De door onze kennis gekochte levensmiddelen gaan daarom naar de zogenaamde ‘vergeten dorpen’. Dit zijn de plekken waar mensen veel schade hebben van de aardbevingen, maar waar de Indonesische regering geen hulp naartoe heeft gestuurd. Op deze manier steun jij -indien je een kalender bestelt- niet alleen de slachtoffers van de aardbeving, maar ook de plaatselijke winkeliers.

Wij hopen dat de mensen op Lombok snel hun leven weer op kunnen bouwen. De mensen die spontaan een praatje maken, hard werken voor hun familie, altijd lachen en vriendelijk zijn; wij gunnen hen zoveel meer! Het leven op Lombok was altijd zo rustig en vredig, en dit is in een klap weggevaagd. Wij konden gelukkig gewoon veilig terug naar huis en we wonen in een veilig land. Iets wat we ons na deze reis nog meer realiseren en waar we intens dankbaar voor zijn. Dat is wat een aardbeving met je doet.

 

 

 

Yosemite NP of Sequoia NP?

Tijdens een roadtrip door het adembenemend mooie westen van de Verenigde Staten, kom je onwijs veel natuurparken tegen. Enkele van deze parken zijn erg bekend. Eentje hiervan is Yosemite National Park, in de staat Californië. Door haar prachtige bergen, watervallen én een scala aan wildlife wordt dit park vaak bezocht. Ook wij bezochten Yosemite in 2015. Mooi was het zeker, maar mooier dan het ondergewaarde Sequoia National Park? Dit wisten we zo net nog niet.

Yosemite National Park

Yosemite is een park, waarvan je -ondanks dat je misschien van de naam nog nooit hebt gehoord- de bekendste bezienswaardigheid waarschijnlijk al meerdere keren online hebt gezien. Herken je deze apple-achtergronden?

Ja? Alle drie deze foto’s zijn gemaakt in Yosemite National Park. Yosemite staat in de top drie van de meest bezochte parken van Amerika. Ook onder Nederlanders is de plek bijzonder populair. Met het bewonderen van gave bezienswaardigheden als Half Dome, El Capitan en Glacier Point kun je rustig drie hele dagen vullen.

Sequoia National Park

Waar Yosemite druk wordt bezocht, staat Sequoia met zo’n miljoen bezoekers nog niet eens in de top twintig qua bezoekersaantallen. Sequoia ligt praktisch naast Yosemite National Park, maar toch reizen de meeste mensen direct door naar Yosemite en slaan ze haar onbekendere buurman over. Zonde, want ook dit park heeft ontzettend veel te bieden.

C442580A-1DD8-B71B-0B091B76C3EC7F81

En? Begint er al iets te dagen? (bron)

Laten we voorop stellen dat het gewoon jammer is om Sequoia NP over te slaan. Het park is zo uniek en schoon! Los van dat, je moet natuurlijk keuzes maken tijdens je roadtrip. Wat bezoek je wel en wat niet? Hoeveel natuur wil je zien, of duik je liever de stad in? Maar als je een roadtrip gaat maken door Amerika, welk national park kies je als je maar beperkt de tijd hebt? Ga je dan naar Yosemite of Sequoia?

Sequoia of Yosemite? 

Yosemite is beroemd om alle bekende bezienswaardigheden. El Capitan, Glacier Point… Wie kent de plaatjes er niet van?! Toch heeft het park nog meer te bieden dan alleen de hotspots. In Yosemite vindt je namelijk ook hoge rotsen, watervallen en riviertjes.

CIMG1718

Sequoia National Park

Veel mensen denken dat in Sequoia NP alleen maar reuzenbomen staan. Maar geloof ons, dat is in ieder geval niet waar. Sequoia grenst aan Kings Canyon National Park. Dit park wordt nog minder bezocht dan Sequoia, maar de twee vullen elkaar perfect aan. Soms rijd je een stukje door Kings Canyon om in Sequoia te komen, of andersom. Zo zie je veel van beide parken. Twee vliegen in een klap dus.

In Sequoia zijn veel zogenaamde meadows. Dit zijn weides, omringt door bergen en riviertjes. Prachtig om te zien en ideaal slentergebied voor energieke beren. Helaas hebben wij geen beer gezien, maar meadows blijven -met of zonder beer- toch mooi om te zien.

CIMG1721.JPG

Meadow in Sequoia National Park

IMG_3484

Gids in Yosemite NP

Ook in Yosemite hebben we geen beren gezien. Dit vonden we ook niet zo gek, want man man man, wat is het daar druk zeg! Yosemite is zwaar gecommercialiseerd. Dit kan goed gaan, maar het kan ook nadelig werken. Volgens ons is dat laatste helaas in het park aan de gang. Overal mensen die papiertjes en plastic laten vallen -midden in de natuur-, overal gillende en roepende mensen en er waren zelfs mensen die plagend achter eekhoorns aanrenden en ze wegjoegen. Belachelijk en eigenlijk waren we een beetje teleurgesteld. Van te voren hadden we namelijk hoge verwachtingen van Yosemite, juist omdat iedereen er zo enthousiast over is/was. Een voordeel van de commercialisering is wel dat er meer gidsen in het park aanwezig zijn, die je maar al te graag verhalen vertellen over beren en hertjes.

In Sequoia en Kings Canyon was dit anders. Daar bleef iedereen rustig, zodat de dieren niet gestoord worden. Daar lag geen afval op de grond. Daar werden geen dieren weggejaagd, maar juist van een gepaste afstand bekeken. Een stuk fijner. ’s Avonds waren er leuke activiteiten, zoals een boswandeling, of zingen rondom een kampvuur met de rangers.

In Sequoia sliepen we in de Cedar Grove Lodge. Heerlijke plek; midden in het bos. We konden onze auto goed kwijt en het eten was Amerikaans, maar prima (lees: snackbar). We vermaakten ons zeker. De kamers waren goed en het personeel was bijzonder aardig. Overnachten in de Cedar Grove Lodge was niet goedkoop, maar zeker niet zo duur als overnachten in Yosemite. Gelukkig konden wij hier toch een niet al te duur hotel vinden.

In Yosemite sliepen we in de White Chief Mountain Lodge. Ook een prima accommodatie. Jammer was wel dat het hotel geen toegang tot water had en daardoor konden we niet ontbijten en dineren bij het hotel. Volgens de eigenaresse was er geen water vanwege de droogte, maar in het dure hotel naast ons was genoeg water te zien. Fonteinen, zwembaden, een extra kannetje drinkwater tijdens het avondeten… Aha! Daar was het water dus.

IMG_3474

Waterval in Sequoia NP

Leuk om te weten is dat je ook sequoiabomen vindt in Yosemite NP. Hierom vinden velen Yosemite een gevarieerder park dan Sequoia. Misschien klopt dit wel, want in Yosemite zijn zowel watervallen, als bergen, als speciale passes, als hoge bomen. Toch is dit alles ook te zien in Sequoia, alleen dan vaak wat kleinschaliger. De bomen zijn net zo hoog, maar de watervallen zijn kleiner en de bergen minder bekend dan in Yosemite.

Yosemite is -deels door de commercialisering- beter bereikbaar. Fijn, want zo kan je redelijk eenvoudige wandelingen maken naar bezienswaardigheden. In Sequoia zit je langer in de auto en maak je daarna een wandeling.

Sequoia ligt op de route als je vanuit San Francisco naar Death Valley (een park dat je zeker moet bezoeken!) rijdt. Voor Yosemite ben je iets langer onderweg, maar reis je andersom (Death Valley – Yosemite – San Francisco) is het op zich prima te doen. Al is het natuurlijk super leuk om ook Sequoia nog even mee te pakken 🙂

Conclusie
Heb je nog maar een paar dagen over? En weet je niet of je naar Yosemite NP of Sequoia NP moet gaan? Wij zouden kiezen voor Sequoia NP, omdat het minder toeristisch is en juist stil en knus. Wat ons betreft is Sequoia zeker niet minder mooi dan Yosemite NP. Er zijn genoeg prachtige bezienswaardigheden. Ook is overnachten in het park iets goedkoper. Sequoia ligt vaak beter op de route. Om deze redenen zouden wij eerder naar Sequoia terugkeren dan naar Yosemite. Heb je tijd zat? Bezoek dan beide parken en oordeel zelf! Welk park vind jij het mooist?

 

Ben jij het met ons eens?

 

bron bron bron

Reisdag #6 en #7 | Fort Myers

In het vorige artikel heb je kunnen lezen hoe onze derde en vierde dag in Florida eruit zagen. We reisden van Miami naar ‘pretparkstad’ Orlando, om daar de meest grote raketten te aanschouwen én zelfs te dineren met een astronaut. De vijfde dag in Florida komt niet aan bod in een van de artikels. Op deze dag hebben we namelijk alleen maar aan het zwembad gezeten, redelijk oninteressant dus. Vandaar dat je in dit artikel leest hoe de zesde en de zevende dag in Florida zijn verlopen. Reis je mee?

Reisdag #6

IMG_6767

De eerste van de vele mooie vogels

Santa reed ons op de route van Orlando naar Fort Myers langs prachtige natuur. Zo kwamen we ook deze mooie vogels tegen. Dit is een ibis, een veelvoorkomende vogelsoort in de Amerikaanse staat.

IMG_20161230_215452_690

Let vooral op dat linkerbordje… 

Krokodillen. Alligators. In de VS heb je ze in alle soorten en maten, maar een ding is zeker; ze zijn allemaal groot en sterk (en gevaarlijk). De alligators zwemmen gewoon vrij rond in parkjes. Gezellig.

IMG_6770

Whaaaa! Een krokodil!

Oh nee. Toch niet. Het is gewoon een tak die uit een boom is gewaaid. Balen, we hadden graag een alligator/krokodil gezien. We worden een beetje paranoïde van die bordjes, denken we.

IMG_6784

Merry Christmas!

We parkeren Santa bij een plek waar vaak manatees (zeekoeien) worden gespot. En ja hoor, na een kwartier staren zien we ze regelmatig eventjes naar de oppervlak van het water zwemmen. De beesten zijn veel te snel om op beeld vast te leggen (echt waar!), dus jullie moeten het doen met de bovenstaande foto 🙂

Dag #7

sanibel3.jpg

Ze hebben hier in ieder geval humor!

Het is heet, snikheet. Daarom besluiten we naar Sanibel Island te gaan. Dit ligt op een uurtje van ons motel. Een ding wordt bij aankomst direct duidelijk; de Islanders hebben zeker weten humor.

sanibel2.jpg

Ook het strand is prachtig!

Sanibel kent een strand, beroemd om haar vele schelpen. Dit zorgt al gelijk voor een perfecte eerste indruk. Het is hier mooi!

Sanibel 1

Iedereen staat met de auto langs de weg.

Is er iets te zien? Jazeker! Een prachtig meer waar de meest mooie dieren in en om leven. Bij dit meer is een uitkijkpost en zo kan je alle dieren goed bekijken. Ook zijn er Amerikanen aan het vissen. Goodlife.

IMG_6835

Roze lepelaars in overvloed…

Op Sanibel Island leven veel verschillende soorten vogels. Heel veel. Wij waren echter vooral erg gefascineerd door deze prachtige roze lepelaars. Ze zaten heel dichtbij het pad te eten, dus dat was ideaal foto’s maken. Alleen een beetje jammer van de blaadjes die in het beeld kwamen, maar dat mag de pret niet drukken.

IMG_6841

Sporen genoeg…

… maar de krokodillen blijven uit. Hoeveel reclame de Amerikanen op Sanibel er ook voor maken, krokodillen hebben we niet gezien. Wel hun sporen. Nou ja, dat is ook al heel wat. We waren in ieder geval dichtbij!

IMG_6800.JPG

Het allerbelangrijkste bord van Sanibel Island passeren we tegen de avond

Ooh lalalala, every night and every day
Sitting by the Gulf coast just a thousand miles away
Where they cry …
Ooh lalalala, on an island I will dwell
Starlit nights in paradise on the Isle of Sanibel
-Crosby, Stills, Nash & Young


Ben jij wel eens in Fort Myers of op Sanibel Island geweest? 

Een overnachting om nooit meer te vergeten: Ecolodge Bukit Lawang

We kwamen net uit Kuala Lumpur, de hypermoderne hoofdstad van Maleisië, die toch goed zijn eigen cultuur behoudt. Authentiek en modern zijn hier goed in evenwicht. Heerlijk!We waren destijds voor de tweede keer in Kuala Lumpur, en we vonden het evenals de eerste keer geweldig. Toch waren we toe aan rust en natuur. En dat hebben we zeker gevonden in Bukit Lawang, een dorpje in de dichtbegroeide jungle van Sumatra.

img_2587We waren in Bukit Lawang voornamelijk voor onze al van te voren geplande jungletrekking. Bukit Lawang wordt door natuurliefhebbers vaak bezocht, vanwege de orang-oetans die in de omgeving te vinden zijn. Ons leek dit natuurlijk fantastisch en daarom stond de plek ook hoog op onze bucketlist.
Toen we aankwamen regende het al uren pijpenstelen. We hadden er een busrit van zo’n acht uur opzitten. We werden naar de Ecolodge gebracht met een mooi geverfd minibusje, die van de lodge was. Er was een jungle op geschilderd, inclusief apen en vogels. Onze buschauffeur Supri was erg vrolijk. Hij zei dat het drie uur zou duren voor we aankwamen, maar het werd steeds een uurtje meer. Uiteindelijk duurde het dus acht uur. Alles rustig aan. Ach ja, we waren op reis en de weg naar de lodge toe was prachtig. We mochten zeker niet klagen  ;).
Om aan te komen bij de lodge zelf, moesten we de rivier oversteken. Hiervoor moesten we over een grote hangbrug lopen. Super tof! Even maakte de harde regen niets meer uit…

Doorweekt kwamen we aan in de receptie. We checkten in, en merkten al gauw dat de mensen erg vriendelijk en open waren. Vooral de ober, die ervan genoot een woordje Nederlands te spreken. Hij had namelijk een groen, klein Nederlands woordenboekje. Hij leerde de woordjes, en oefende daarna met de Nederlandse reizigers. Inmiddels hadden we al uren niet gegeten, dus we bestelden eten. Het was heerlijk, echt Aziatisch bereid. De ober die graag Nederlands sprak, kwam al snel naar ons tafeltje. Hij had zijn woordenboek bij zich en experimenteerde met de Nederlandse taal. Hij bracht nog een drankje en hij zei met zijn Nederlandse woordenboek in de hand dingen als: ‘grote colaatje voor kleine mevrouwtje’. De rest van de avond hadden we de grootste lol, en we bestelden nog vele andere grote colaatjes  :).

Er kwam ook nog een man bij ons aan tafel zitten. Hij bleek onze gids te zijn voor de jungletrekking van de volgende dag. Hij legde ons alles uit, met een grote lach op zijn gezicht. Daarnaast vertelde hij dat we moesten oppassen voor één bepaalde orang-oetan. Hij had zichzelf en enkele reizigers zelfs een keer tegen haar moeten beschermen. De littekens waren huge. Je kon de tanden die de orang-oetan in zijn been had gezet tellen.

P1080291.JPG

Onze kamer in de Ecolodge

Moe van de lange reis die we er op hadden zitten, besloten we naar onze kamer te gaan. We hadden zin in de volgende dag, al was het wel een beetje spannend.
Luxe was de kamer absoluut niet. Er waren veel scheuren op het plafond, het bed was oud en er hing een klamboe overheen. Alles was een beetje kaal, niet erg mooi en de badkamer was niet zo modern als wij dat in Nederland gewend zijn. Het bad was een teil, die je zelf tevoorschijn haalde als je je wilde afspoelen. De douche weigerde om warm water te geven. De doortrekker deed het niet. Je moest met een schepje water in de wc kieperen. Echt effectief was het niet. Douchen kon beter in de rivier, samen met de lokale bevolking.

We konden maar moeilijk slapen. Dat kwam echter niet door het ‘slechte’ bed. Dit kwam doordat we continu getik hoorden op het plafond. Wat het getik was, daar kwamen we pas die ochtend daarna achter. Aapjes renden vrolijk heen en weer. Dit maakte al die slechte nachtrust dubbel en dik weer goed. We hadden er met ons malariatabletten-hoofd niet aan gedacht dat we midden in de jungle zaten, en dat daar dus apen zijn.

Na het ontbijt was het tijd voor de jungletrekking. We kwamen orang-oetans tegen, afdrukken van berenklauwen in een boom, gibbons, mega-grote mieren en prachtige bloemen en planten. De lunch vond plaats bij een open plekje in de jungle. We zaten niet op de grond (slangengevaar) maar op lianen. Geweldig! We waren gelijk ervaringen en herinneringen rijker.

Een beetje uitgeput waren we erna wel. We hadden het warm –we kwamen terug op het warmste tijdstip van de dag- en daarom wilden we graag even afkoelen. En waar kan dat nou beter dan in de rivier naast de lodge? We wisten niet hoe snel we ons moesten omkleden en een paar minuutjes later voeren we dolgelukkig mee met de rivier. De stroming was sterk en er waren veel grote stenen in het water, maar dit maakte ons niets uit. De rivier liet ons afdalen naar een nog mooier plekje, vanwaar we het ‘parcours’ weer overnieuw konden doen. In de tussentijd waren locals hun kleren en zichzelf aan het wassen in de rivier; een erg mooi en bijzonder gezicht.

img_2619
Rond zessen kleedden we ons weer om en schoven we aan in het restaurant. We bestelden nog een grote colaatje en pakten –helaas al- onze spullen.
De volgende dag gingen we weg. Wij weten het zeker:

DIT WAS EEN OVERNACHTING OM NOOIT TE VERGETEN!

Ben jij wel eens in Bukit Lawang geweest? Of heb jij een overnachting meegemaakt die je nooit zal vergeten? Laat het weten! 

5 redenen om als beginnende backpacker een reis door Thailand te maken

Twee jaar geleden kwamen wij voor het eerst in Thailand. We waren gelijk verkocht en gingen het jaar daarop weer. En wij zijn zeker niet de enigen; het land van de glimlach is het meest bezochte land van Zuidoost-Azië. Niet gek als je bedenkt hoeveel er te zien en te doen is, natuurlijk. Wij denken dan ook dat Thailand het ideale land voor beginnende backpackers of reizigers is. Waarom? Wij geven je hiervoor vijf redenen.

1. Thailand is veelzijdig

Blauwe zeeën, brede stranden en een heerlijk warm zonnetje. Een dichtbegroeide jungle, verlaten tempels en grote, wilde olifanten. Felle neonlichten, gezellige marktjes en lekker (pittig) eten… Thailand heeft dit werkelijk allemaal! In dit land is zo ontzettend veel te doen en te zien dat je je nooit zult vervelen. En ben je in voor nóg meer avontuur? Dan beklim je  een verlaten kantoorpand, of maak je een hike door een grot. Fantastisch toch?! Ook in Bangkok kan je je hart ophalen aan al die mooie en aparte dingen die je ziet. De contrasten tussen modern en authentiek zijn overal aanwezig. In Thailand kan je binnen een paar weken veel verschillende indrukken op doen die je nooit zult vergeten!

CIMG0458.JPG

Het moeras in Khao Sam Roi Yot National Park

2. Thailand is goedkoop

Niet het allerbelangrijkste van een reis, maar toch; het is wel fijn als je op reis kan zonder alleen maar je budget te denken. De vliegtickets naar Bangkok zijn redelijk goedkoop. Als je op tijd (buiten het seizoen) boekt, zit je in Thailand voor minder dan 500 euro! Dat is nog eens leuk op reis gaan!
Ook de hotels/hostels in Thailand zijn goedkoop. Als je in een luxe hotel wil overnachten, kan dit zelfs voor minder dan vijftien euro per persoon, inclusief ontbijt.
En de uitstapjes? En het eten? Same same. Ook deze zijn goedkoop. Een gerecht bestel je al vanaf één euro, en een bezoek aan een tempel is meestal gratis, tenzij je een belangrijke of toeristische tempel bezoekt.

3. Thailand is makkelijk om te bereizen

Thailand is zeker geen klein land, maar toch zijn de afstanden niet enorm. Binnen Bangkok kan je makkelijk reizen met een tuktuk, fiets, skytrain of taxiboot. Alles staat op stations en in de stad duidelijk aangegeven (in het Engels), dus kan je zelf redelijk makkelijk de weg vinden in de grote stad. Buiten de hoofdstad reis makkelijk per (nacht)trein, taxi of vliegtuig. Hotels en hostels kunnen vervoer voor je regelen, dat scheelt jou weer een veel gedoe. De wegen in Thailand zijn trouwens best goed. Als je gauw last van wagenziekte hebt, zal dit in Thailand dus wel minder zijn dan in een land als Sri Lanka. Ideaal dus!

CIMG9986.JPG

De taxi’s in Thailand zijn felgekleurd

4. De Thai zijn geweldig!

De Thai zijn ge-wel-dig! De inwoners van Thailand willen je maar al te graag helpen of je iets vertellen over hun land. Ze laten je met veel plezier wat van hun eigen cultuur zien. Ook in de hostels/hotels is het personeel altijd heel vriendelijk. De Thai is erg zachtaardig. Ze zijn verre van opdringerig, maar juist bescheiden en verlegen; ze willen echt dat je een leuke tijd hebt in Thailand. In het land van de glimlach, lacht iedereen. Geloof ons, daar wordt iedereen vrolijk van!

CIMG0239.JPG

De Thai in een Chinese tempel

5. Thailand is toegankelijk

Thailand wordt erg veel door toeristen bezocht. Dit is dan ook goed te merken. De Thai staan allereerst open voor toerisme en snappen het principe toerisme goed. Overal zijn restaurantjes en cafeetjes voor als jij als reiziger liever niet op straat wil eten. Er zijn ook veel ho(s)tels van top kwaliteit in Thailand. Hier praat het personeel ook vaak goed Engels. En ben je ziek? In Thailand zijn goed georganiseerde ziekenhuizen, waar de artsen ook degelijk weten wat ze doen.
Daarnaast is Thailand over het algemeen ook erg veilig. Er is genoeg politie op straat te zien. Wij hebben ons dan ook geen enkel moment onveilig gevoeld.
In Thailand ontmoet je veel andere backpackers. En wat is nou leuker dan reistips en ervaringen uit te wisselen met andere reizigers?

Koning Bhumibol is donderdag 13 oktober overleden

De koning van Thailand was erg geliefd onder de Thaise bevolking. Overal op straat zie je posters en foto’s met de koning erop afgebeeld. De Thai zijn hun koning echt als een idool. Nu de koning overleden is, zal zijn zoon over een jaar de troon opvolgen. Maar prins Maha Vajiralongkorn is minder geliefd onder de Thai. Ga jij binnenkort naar Thailand? Toon dan respect en draag voornamelijk witte of zwarte kleding. Houd er rekening mee dat sommige tempels gesloten zijn en sommige feesten niet door gaan.
Wij hopen dat de charme die Thailand heeft bewaard blijft.

Ben jij wel eens in Thailand geweest? En ben je het met ons eens? We horen het graag! 

Tunesië, wat ben je mooi!

TIJDENs onze vakantie in Tunesië, in de winter van 2008/2009, HEBBEN WE NATUURLIJK DE NODIGE FOTO’S GEMAAKT. FOTO’S DIE NIET ALLEEN WARME HERINNERINGEN OPROEPEN, MAAR OOK het Noord-Afrikaanse land OMSCHRIJVEN. Tunesië heeft MEER te bieden DAN ALLEEN een woestijn en honderdduizend kamelen. DE VOLGENDE VIJF FOTO’S KARAKTERISEREN -NAAR ONZE MENING- het fantastische Tunesië!

afbeeldingen-073

Deze prachtige man -mét zijn dromedaris- kwamen we tegen in een openluchtmuseum op Djerba. Djerba is het belangrijkste eiland van Tunesië. Zomers is het er heerlijk warm, in de winter is het er koeler. Maar dat mag de pret zeker niet drukken; Djerba en daarbij dus ook Tunesië zijn heel gaaf om te bezoeken. De mensen zijn heel aardig, al kunnen ze soms wat opdringerig overkomen, maar dat is in andere landen soms ook het geval. Kan je hier goed mee omgaan, dan is het gezellig om de Tunesiërs te ontmoeten en door de Arabische straatjes te slenteren.

TIP: Het openluchtmuseum is onderdeel van het Explore Park op Djerba. Dit park bestaat uit drie attracties; het krokodillenpark, een museum en het openluchtmuseum. Leuk om te bezoeken, zeker als je met kinderen reist!

afbeeldingen-077

 

Dit plaatje kunnen wij jullie natuurlijk niet onthouden. Elke keer als we deze foto zien, zijn we in staat om gelijk onze koffers te pakken en weer naar Tunesië te gaan. Dit doorkijkje kwamen we per toeval tegen, toen we op weg waren naar een andere bezienswaardigheid. Pottenbakken is in Tunesië een traditioneel ambacht. De kennis over het pottenbakken wordt generatie op generatie doorgegeven. De meeste werkplaatsen zijn aan huis. De potten worden -als ze gebakken zijn- met de hand geschilderd door de vrouwen van de familie. afbeeldingen-102

Nog meer aardewerk op deze foto. Excuses, maar we vinden deze foto zo mooi kleurrijk dat de foto bij de vijf karakteristieke plaatjes hoort. We kunnen er lang en kort over doen, maar een ding is zeker; de Tunesiërs zijn sterren in het maken van aardewerk. Super tof! Natuurlijk hebben wij ook een schaal mee naar huis genomen. Als we nu een keer Tunesische couscous eten, kunnen we het serveren op een mooie schaal 🙂

afbeeldingen-319

Dit hotel hoort bij de meest bijzondere hotels ter wereld. Het hotel is onder de grond gebouwd. Vet toch?! Sommige huizen in Tunesië zijn trouwens ook gedeeltelijk onder de grond gebouwd, om de inwoners zo te beschermen tegen de hitte.
Trouwens, naast dit hotel is ook een Starwars-film opgenomen. Als je dus in dit hotel slaapt, pak die filmlocatie dan zeker mee!

afbeeldingen-294

Tijdens een tocht door de Sahara, op het vaste land van Tunesië, kwamen we deze ‘Woestijnprins’ tegen. Nou, dat is toch eens toevallig, niet?! 😉
In Tunesië zijn sommige mensen helaas nog arm. Daarom zijn ze creatief in het verdienen van geld. Zo ook deze man, die met zijn paard een woestijnprins nadeed. Dat levert natuurlijk mooie plaatjes op, maar ook een dubbel gevoel.

Ben jij wel eens in Tunesië geweest? En ben je het met ons eens? Heeft Tunesië meer te bieden dan strand en kamelen? Laat het weten! Wij zijn erg benieuwd.
Ook vragen over Tunesië beantwoorden we graag. 

 

Waarom je moet overnachten in Death Valley

Een roadtrip maken door de Verenigde Staten is geweldig! Terwijl je met een huurauto lekker over de brede wegen van het land tuft, zie je onderweg ook nog eens de mooiste dingen. Tijdens een roadtrip door het zuidwesten van Amerika rijden veel mensen dezelfde route. Helaas slaan toch veel mensen (wegens tijdsgebrek?) Death Valley over of rijden er alleen maar doorheen. Wat ons betreft is dit echt een gemis tijdens een reis, want in Death Valley overnachten is een waar avontuur. Wil je weten waarom? Lees dan snel verder!

IMG_3320

De ingang van Death Valley National Park

1. Death Valley is meer dan een droge, hete woestijn

Death Valley is meer dan alleen zand, zand, hitte en nog meer hitte. Het nationale park is groot en er is genoeg te zien. Voorbeelden zijn Dante’s View (groots uitzicht over Death Valley), Bad Water (het laagste punt van Noord-Amerika) en Devil’s Golf Course (vlakte bedekt met haliet). Wil je alle hoogtepunten zien van Death Valley? Dan heb je echt meer tijd nodig dan een halve dag. Als je een nachtje slaapt in Death Valley, heb je ook de dag erna nog om Death Valley te verkennen.

CIMG1606

Zibriskie  Point

2. De fantastische sterrenhemel

Als je overnacht in Death Valley heb je de kans om de sterrenhemel te bewonderen. Omdat er zo weinig licht in de buurt van het nationale park is, zie je zelfs de melkweg als je geluk hebt. Heel vet om te zien, ook als je geen astronaut of sterrenkundige bent.

3. Het hotel

Wij sliepen in the Furnace Creek Ranch; eerlijk waar een fantastisch plekje. Prima kamers, twee restaurants, een zwembad en zelfs -mocht je daar behoefte aan hebben- meerdere tennisbanen. Furnace Creek ligt midden in een groene oase, heel apart om te zien. En slapen midden in een woestijn; wie wil dat nou niet een keertje doen?

CIMG1633

Furnace Creek Ranch

4. Stilte en rust

Kom je uit Las Vegas?  Dan is het absoluut een verademing om in een woestijn te zitten. Cliché? Ja. Maar wel hartstikke waar. Je komt net uit een stad waar alles kan. Een stad waar de neonlichten, geluiden en feestende mensen je om de oren vliegen. Geloof ons, dan is het echt heerlijk om gewoon een avondje niets te horen. Alleen wind, krekels en hagedissen. Fantastisch toch?

5. De ervaring op zich

Liters water in de koelbox in je auto. Een ventilator op de achterbank. De temperatuurmeter die de 50 graden in tikt. Maar om het kwartier een auto tegenkomen… Het heeft toch wat. Als je in Death Valley slaapt ben je absoluut een ervaring rijker.

6. Death Valley; het mooiste national park van het zuidwesten

Velen zullen het niet met ons eens zijn, maar Death Valley is ons favoriete nationale park van het zuidwesten. Dan is het toch leuk als je in dit park een nachtje kan doorbrengen! Wil je nog mooiere foto’s maken? Dan is het aan de raden het park in de ochtend of avond te bezoeken (in verband met het licht). Als je dat wil doen, zul je wel moeten overnachten in het park.

IMG_3359

De prachtige wegen van Death Valley

Genoeg redenen om te overnachten in Death Valley National Park te bezoeken? Dan nog dit!

Hotel?

We zeiden eerder al dat je in Death Valley in Furnace Creek Ranch kan slapen. Maar er zijn nog meer mogelijkheden! Je kan ook in het iets luxere (en duurdere) Furnace Creek Inn slapen, of op een camping. Daarnaast kan je ook in Stovepipe Wells overnachten.
Natuurlijk kan je er ook voor kiezen om buiten Death Valley, bijvoorbeeld in het dorpje Lone Pine. Hier is overnachten vaak iets goedkoper, maar dan mis je wel de sterrenhemel 😉 . Het is wel belangrijk om op tijd te reserveren, want Death Valley is een populair park. Het is handig om vier/vijf maanden van te voren je hotel te boeken.

Voorbereidingen

Neem veel drinken mee, zo’n vijf liter per persoon! Het is belangrijk om uitdroging te voorkomen. Voortekenen zijn hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Neem daarnaast ook suikerbommetjes (dextro) mee, voor het geval dat je echt niet lekker wordt van de hitte.

CIMG1658

Dit bord zegt genoeg!

Gevaar?

Volgens velen is het gevaarlijk om door Death Valley te rijden. Toch zijn wij van mening dat dit wel meevalt. Als je van highlight naar highlight rijdt, kom je veel toeristen tegen, zeker in de zomer. Wees dus niet bang dat je niemand tegenkomt. Als je zonder benzine stil komt te staan, zijn er meestal genoeg toeristen die langsrijden (als je niet off road gaat). Zorg natuurlijk wel dat je dat je voor je het park in rijdt hebt getankt en neem genoeg water mee!
En? Blijf jij slapen in Death Valley? Of heb je er al geslapen? Wat vond je ervan? 

 

Kantje boord; snorkeltour in Kenia

Een paar jaar geleden waren wij met familie in het fantastische Kenia. Op het strand hadden we enkele Kenianen ontmoet, waarbij we verschillende (zee)safari’s hebben geboekt. Omdat dit zo goed was bevallen, besloten we ook een snorkeltour bij hun te boeken. We zouden met een boot de zee op gaan en daar bij een koraalrif gaan snorkelen. Daarna zouden we het zogenaamde ‘Moslimeilandje’ bezoeken, waar ook veel te zien zou zijn. Het klonk allemaal heel goed, maar aan het einde van de dag waren we erg blij dat we weer met beide benen op het vaste land van Kenia stonden.

Snorkelen vinden wij helemaal te gek. Het mooie koraal en de prachtige vissen kunnen zelfs de vervelendste dag eenvoudig opvrolijken. We hadden er dan ook heel veel zin in om te gaan snorkelen in Kenia. Ons hotel lag dan wel aan het strand, maar we snorkelden er niet. Er was zoveel zeewier dat je niets kon zien en ook nog eens uit het water kwam als een soort zeewiermonster.
Onze gids, die zich eerder had voorgesteld als Captain Jack, had er zin in. Het weer was goed, de zee was rustig, we zouden vast veel gaan zien. We reden met een busje richting de haven. Daar aangekomen lagen er zo’n tien boten in het water. Wel even slikken, want de boten zagen er niet bepaald modern uit. Sterker nog, ze leken nog het meest op een historisch VOC-schip. We besloten om toch de boot op te gaan. Nederlandse reisorganisaties deden precies dezelfde tour, dus we dachten dat het wel goed zou gaan. Captain Jack bleef in de haven, omdat hij anders ook de bootticket moest betalen. Op de boot zelf waren andere -ook Engelssprekende- gidsen, dus we vonden het helemaal prima.
Aan boord was het gezellig. We praatten wat met andere reizigers, en dronken nog wat. De boot begon met varen, en dat ging heel goed, dus alle zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon. De boot dobberde rustig voort, en de gidsen waren druk in de weer.

CIMG7596

Toen het land uit zicht was, kwamen er steeds meer golven. Ze beukten tegen ons VOC-schip aan en deze schommelde daardoor hard heen en weer. Volgens de gidsen was er niets aan de hand; dit kwam wel vaker voor. Enigszins gerustgesteld probeerden we naar voren te blijven kijken, in de hoop dat we niet zeeziek zouden worden. Dat werkte gelukkig wel aardig. De golven werden hoger en krachtiger. Ze beukten nog steeds hard tegen de boot. Zo enorm hard dat alle banken en stoelen van de ene kant naar de andere kant van de boot schoven. Inmiddels werden de eerste paar mensen aan boord zeeziek. Ze zagen wit en moesten echt hun best doen om niet hun hele ontbijt naar boven te laten komen. Sommigen lukte dat, de meeste echter niet. De golven waren nog steeds krachtig. Enkele mensen vonden het eng, maar er waren ook een paar andrenalinejunkies die het allemaal te gek vonden.

Wat waren wij blij toen we in een rustiger stukje van de zee terecht kwamen! Het anker werd uitgegooid en de boot tussen alle andere VOC-schepen stilgelegd. We zouden eindelijk gaan doen waarvoor we de boot op waren gegaan; snorkelen. Er waren zichtbaar minder golven. Onze gidsen vertelden nog even wat we moesten doen in geval van nood, en daarna mochten we het water in. De echt geoefende zwemmers gingen als eerst; ze konden niet wachten. Zodra ze het water in waren, dreven ze gelijk af. Maar dat vonden ze geen probleem, en onze gids ook niet, dus gingen alle anderen ook het water in. Toen er twee familieleden van ons in de zee waren, riepen ze gelijk dat de rest absoluut niet het water in moest gaan. De stroming was ook hier sterk. De mannen probeerden nog heel even te snorkelen, maar merkten al snel dat de (onderwaartse) stroming echt te sterk was. Ze wilden het water weer uit. Dat lukte een van de twee, het andere familielid dreef af. Dit hadden we eerst niet eens door. Ook van de andere schepen waren er mensen die last hadden van de stroming. Ze kwamen hun boot niet meer op, dus kwamen ze bij ons. Er werden zelfs twee jonge Nederlandse kinderen op onze boot gezet. Ze waren weggedreven van hun ouders. We gaven de kinderen een snoepje, en stelden ze gerust, toen we merkten dat er wat mensen op de boot in paniek waren. Ver weg in de zee was een man aan het zwaaien, mét twee armen. Dit was het ‘ik-ben-in-nood-teken’. Toen we even goed keken, zagen we tot onze grote schrik, dat de man in het water een familielid van ons was.

CIMG7507.JPG

                                                                Een van onze gidsen

De boot vaarde richting ons familielid. Iets dichterbij aangekomen gooiden ze een reddingsboei in het water, waardoor hij in ieder geval kon blijven drijven. Een van de gidsen ging het water in, en hielp hem. Na ongeveer een kwartier is hij uit het water gevist. Gelukkig. Man, man, wat waren wij opgelucht! Helaas waren alle rampen de wereld nog niet uit. Aan boord raakte een vrouw -door de angst- bewusteloos. Helaas waren onze snoepjes op, dus een suikerbommetje voor haar hadden we niet. Haar familie probeerde haar wakker te krijgen, wat niet echt lukte. De rest van de boot hing misselijk (of zeg maar gerust ziek) over de reling van de boot.

Nadat iedereen weer op de boot was, voerden we verder. Na enkele minuten werd de bewusteloze vrouw weer wakker. Ze was natuurlijk heel zwak, en lag nog altijd ziek in de boot. Net als alle anderen mensen op het schip trouwens. Gelukkig meldden de gidsen dat we bijna bij het eiland waren. We meerden aan en kwamen terecht op het door de gidsen genoemde ‘Moslimeilandje’. Familieleden die op verschillende boten waren beland, werden weer herenigd. En wij, meer ziek van de schrik dan door de zee, liepen door naar het restaurant. De probeerden alles te relativeren; we moesten immers nog terug. We aten seafood en dronken hele lekkere vruchtendrankjes. Daarna liepen we rond over het eiland. Het was er heel mooi. Er waren enkele culturele gebouwen, maar er was ook prachtige natuur. We zagen kinderen spelen en geitjes rondrennen. We begonnen het totale uitje zelfs leuk te vinden. Het was hier prachtig!

CIMG7525

Spelende kinderen

CIMG7535

Droogliggend koraal

CIMG7526

Kinderen op het eiland

Na een paar uur moesten we weer terug. We gingen terug met een kleinere boot. Met ietwat tegenzin stapten we in, maar gelukkig viel het allemaal mee. Het was maar een klein halfuurtje varen en er waren amper golven. We kwamen allemaal veilig aan in de haven van het Keniaanse vaste land.
Captain Jack kwam ons daar al vrolijk tegemoet lopen. “Was het leuk?”, vroeg hij enthousiast. In de bus hebben we hem alles eerlijk vertelt. Hij bedoelde alles heel goed, maar dit uitstapje was ons natuurlijk niet erg goed bevallen.

In het hotel spraken we mensen die deze tour ook hadden gedaan. Bij hun was het prima gegaan, amper stroming en amper golven. Laten we het er maar op houden dat wij pech hebben gehad.
De jaren na deze vakantie dachten we wel tien keer na voor we meegingen met een snorkeltocht. Sterker nog, de eerste paar jaar erna, hebben we het helemaal niet gedaan. Inmiddels durven we het wel weer aan. Erger dan dit kan een snorkeltour niet worden. Al was het achteraf misschien ook wel een groot avontuur…


PS. Wij Nederlanders (en Europeanen) denken vaak dat we goed kunnen zwemmen. Natuurlijk zit daar een kern van waarheid in; we krijgen van jongs af aan zwemlessen. Toch hebben wij inmiddels wel geleerd dat je de zee niet altijd kan vertrouwen. Niet alleen in Kenia hebben we dit gezien, ook in Sri Lanka. Kijk daarom altijd goed uit in zee, en ga niet te ver het water in. Er wordt al veel voor gewaarschuwd, maar het een extra waarschuwing kan nooit kwaad. Op een hete zomerdag worden er in Nederland al tientallen mensen vanuit open zee gered. Kijk voor meer informatie op deze site.

Heb jij wel eens een vervelende ervaring op zee gehad? 

 

Wat je herkent als je in Zweden bent geweest

Omdat familie van ons in Zweden woont, komen we er vaak. We zien veel van de Zweedse tradities en gewoonten. Ben jij ook eens in Zweden geweest? Lees dan snel verder en kijk of je de volgende twintig punten herkent! Staat Zweden op je bucketlist? Na dit artikel staat het Scandinavische land hopelijk bovenaan!

  1. De vlierbessensap (fläder) van de IKEA is redelijk oké, maar wint het absoluut niet van de vlierbessensap uit Zweden. Hetzelfde geldt voor de koekjes (chocolade- en haverkoek), helaas.
  2. Vergeleken de afstanden in Nederland zijn alle afstanden in Zweden onwijs groot. Als sommige Zweden naar hun werk moeten, of naar de supermarkt, zijn ze soms uren onderweg. Gek? Nee. In Zweden weten ze niet beter.
  3. Als kind droomden we er allemaal van om later in een Pippi-Langkoushuis te wonen. Waar we later dachten dat die huizen niet bestonden, weten we inmiddels wel beter. In Zweden heeft iedereen zo’n huis! Wauw! Nu alleen nog op zoek naar ‘de Limonadeboom’…

    13725650_1766033713645131_1573229624_n

    De prachtige Zweedse huizen zijn van hout en vaak geel of rood geschilderd.

  4. In Zweden heeft (bijna) elk gezin een gastenverblijf. Niet alleen de mensen die op het platteland wonen, maar daarnaast ook in flats. Wil je goedkoper overnachten in Zweden? Dan is een gastenverblijf een goede keuze!
  5. Mocht je alcohol willen drinken op een feestje, moet je dat in Zweden zelf meenemen, of zelf betalen. Ergens wel logisch, in het Scandinavische land zijn de prijzen voor alcoholische dranken erg hoog.
  6. Ga je naar een zwembad tijdens je vakantie? Laat je camera dan maar thuis. In Zweden is het normaal als camera’s in het zwembad verboden zijn. Daarnaast doucht iedereen samen (naakt!) en zijn er in sommige zwembaden maar twee kleedkamers. Een voor de mannen en een voor de vrouwen.
  7. In Nederland heb je in een restaurant vaak de keuze tussen kip, rund en varken. In Zweden is dit anders. Hier kan je ook eland, schaap en ree op de menukaart verwachten. Als je goedkoop kaviaar wilt eten, ga dan naar Zweden. Vergeleken Nederland is het luxeproduct er spotgoedkoop.

    13627947_912036475590432_805749634_n

    Schaapjes

  8. Als er een speciale gelegenheid is, krijg je in Zweden vaak broodtaart als lunch. Vaak bestaat dit uit leverworst, kaas, fruit, vis, ham én -je raadt het al- brood. Of het lekker is? De Zweden vinden van wel.
  9. Veel achternamen in Zweden eindigen op ‘son’ (zoon). In Nederland heetten er vroeger ook enkele mensen Pieterszoon of Jozefzoon, maar nu hebben mensen toch vaak Jozefs of Pieters als achternaam. In Zweden niet. Carlson, Andersson en Svensson komen er vaak voor.
  10. In huis moeten schoenen uit. Honden blijven voornamelijk buiten. Modder blijft dus buiten.
  11. De kaas is rond, en het schilletje om de kaas kan je eten. De knåckebrod is er rond, in plaats van rechthoekig. De boter is zout. Het brood is zoutloos.
  12. Zweden houden van ietwat luxe. Ook bij hun thuis. Als ze de ruimte hebben bouwen ze een veranda, serre of een sauna. Heerlijk, vooral omdat de zomer in Zweden relatief kort is, en ze zo optimaal kunnen genieten van het zonnetje.
  13. De Zweden zijn blond. Of rossig. Ze zijn bleker dan de gemiddelde Nederlander en sommigen hebben sproetjes. Wat mensen zeggen over het uiterlijk van de Zweden, klopt dus echt. Al zijn er natuurlijk altijd mensen die donker haar hebben.
  14. Zweden praten Engels. Heel goed zelfs. Maar ze spreken je toch vaak aan in het Zweeds. Al komt dat misschien ook wel doordat wij beide blond zijn, net als de Zweden (zie: punt 13). Daarna schakelen ze snel weer over naar het Engels.
  15. Als je Zweedse familie hebt -en die hebben wij- voel je je soms een beetje benadeeld door onze eigen Nederlandse regering. De Zweden hebben ongelofelijk veel vakantie. Alleen de zomervakantie voor scholieren duurt al tien (!) weken.
  16. Je mag overal je auto/tent/camper/caravan neerzetten om in Zweden te gaan kamperen. Aan het water, in het bos, het maakt niet uit. Doe wat je leuk vindt!
  17. Jonge mensen in Zweden hebben vaak een tot tractor-omgebouwde-auto. Hierdoor mogen ze op hun zestiende al ‘autorijden’. Zweden houden ook erg van oldtimers. Vooral Örebro zie je ze vaak.
  18. Groenten is er vaak niet vers. Als Zweden groente eten is het voornamelijk een salade of diepvriesgroente.
  19. Zweden houden van de natuur. Ze denken aan dieren en aan het milieu, maar gaan ook maar al te graag lekker wandelen in de Zweedse bossen of bergen. Vaak gaan Zweden in de zomer ook op vakantie in eigen land.

    13671325_1607430252888405_425725485_n

    In Zweden is de natuur prachtig, en je kan er veel dingen ondernemen.

  20. Zweden zijn aardig. De vooroordelen over Zweden zijn bekend; ze zijn gesloten of worden zelfs als ‘bot’ omschreven. Wij vinden dat dit wel meevalt. Zweden helpen je maar al te graag en knopen ook echt wel een gesprek aan. No worries.

 

Ben jij wel eens in Zweden geweest? En herken je al deze punten? Wij zijn erg benieuwd, dus laat het weten! 

Een dagje sfeerproeven in Brabant

Omdat het alweer een tijdje geleden was dat we er met z’n tweeën op uit zijn gegaan in eigen land, besloten we vorige week spontaan om dit maar weer eens te doen. Na lang wikken en wegen welke bestemmingen het zou worden, hebben uiteindelijk voor Den Bosch en Breda gekozen. Bossche Bollen, Bossche Broek en het Bredase Begijnhof; het werd een dagje Brabant op haar best!

We begonnen onze dag in Den Bosch. We hadden nog maar net het station verlaten, of we liepen langs de Bakkerij van Jan de Groot. Nu hadden we op internet gelezen dat je hier de beste Bossche Bollen van heel Brabant kon kopen. Natuurlijk konden we het niet laten om de bakkerij in te gaan en twee Bossche Bollen te bestellen.
We namen ze mee en zochten een bankje op vlakbij het centrum. We hadden heel mooi uitzicht over de Binnendieze.
Hierna liepen we langzaam (lees: winkel in, winkel uit) richting de Sint Janskathedraal. Dit is een Gotische Kathedraal, en eigenlijk hebben we in Nederland nog maar weinig van zulke mooie kathedralen gezien. De Sint Jans leek zelfs een beetje op de Keulse Dom! De binnenkant van de kathedraal is prachtig versierd. Er zijn veel beelden en glas-in-lood ramen. We waren eerst van plan om de kathedraal nog te beklimmen, maar in verband met het weer hebben we dat toch niet gedaan.
Na de Sint Janskathedraal te hebben bezocht, liepen we nog een rondje door het centrum. De zon begon een beetje door te breken, en daarom wilden we graag naar de Bossche Broek. Dit natuurgebied staat bekend om de vele planten, vogels en rondwandelend vee. Net toen we een mooi plekje hadden gevonden om te lunchen, begon het pijpenstelen te regenen. We pakten onze spullen weer, en liepen (helemaal doorweekt) terug naar station ’s Hertogenbosch.

1467746837569.jpg

Den Bosch op haar best! 

Op het station pakten we de trein naar Maastricht. We stapten alleen uit in Breda, om deze heerlijk bourgondische stad wat beter te leren kennen. Verbaasd over de grote omvang van het Park Valkenberg, liepen we naar Begijnhof. Een prachtig hofje, bebouwd met identieke huizen, een heerlijk ruikende kruidentuin en een klein, idyllisch kerkje. Wat wil je nog meer als je van cultuur én fotograferen houdt…
In de verte zagen we al snel de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Omdat we toch wel erg nieuwsgierig waren, zijn we er naar toe gelopen. Onderweg kwamen we langs knusse straatjes en steegjes. Oh, wat is het toch gezellig in Brabant!
Terug in het Park besloten om weer wat te gaan eten (je moet toch wat als het regent 🙂 ). We gingen onder een boom zitten, en onder de paraplu genoten we van muffins. Van die grote, zoals je ze kent uit Amerika. Ideaal voor het ultieme vakantiegevoel!

1467747763819

Het mooie, gezellige, bourgondische Breda

We hebben de binnenstad nog even bekeken, en gingen toen toch maar weer terug naar Park Valkenberg. De sfeer daar is zo relaxed, we zouden willen dat er bij ons in de buurt ook zo’n park was! Toen Loes nog een foto wilde maken van de fontein in het park, werden we staande gehouden door de politie. Het raampje van de politieauto ging omlaag en een agent zei lachend: “Niet in de vijver vallen, hè?!” Alleen dit voorbeeld laat al zien hoe gastvrij en gezellig de Brabanders zijn.
Vol indrukken van de leuke dag gingen we weer terug naar huis. Maar wij gaan zeker nog eens terug! En niet alleen om Breda en Den Bosch nog een keer te bezoeken, want we zijn ook erruug benieuwd naar de rest van Brabant.

Dus Brabant… Houdoe!

Laat gerust een bericht achter! Ook vragen beantwoorden we graag.