Wat aardbevingen met je doen | In actie voor Lombok

Het is inmiddels een week of twee geleden dat wij terug kwamen in Nederland na onze reis door Indonesië. Sindsdien, en ook tijdens de reis, hebben we geen enkel artikel geplaatst op deze site. Niet alleen omdat we het druk hadden met het oppakken van ons ‘normale’ leven, maar ook omdat we moesten nadenken over de blogpost die we als eerste wilden plaatsen. Het moest over de aardbevingen gaan, zoveel was zeker. Maar we wilden niet alleen maar schrijven, we wilden ook echt wat doen. Vandaar dit artikel. Lees het en deel het alsjeblieft.

29 juli 2018, 6u47. We liggen te slapen als de grond hevig begint te beven. Een aardbeving. We zijn gelijk wakker, springen uit bed, halen de deur van onze kamer van het slot en rennen naar buiten. Op dat moment zijn we in Kuta, Zuid-Lombok. Na buiten een halfuur te hebben gewacht samen met andere reizigers, komt de eerste informatie. De beving had een kracht van 6.4 op de Schaal van Richter en er is gelukkig geen tsunami-gevaar. Opgelucht en vol adrenaline gaan we ontbijten, vastbesloten om vanavond wat speelgoed en levensmiddelen naar het verzamelpunt voor de slachtoffers te brengen.

IMG_20180822_175617_611-1

1 augustus 2018. Een paar dagen na de aardbeving vertrekken we naar de Gili-Eilanden, ten noorden van Lombok. Het is er druk, zeker in de haventjes. We vragen ons kort af of er altijd zoveel mensen weggaan van het eiland, maar genieten verder de hele dag van zeeschildpadden en prachtige stranden. Op de terugweg blijkt dat er een enorme stroming is, in verband met de beving van een paar dagen geleden, die de boot maar net aankan. Het internet had ons hier al voor gewaarschuwd, maar volgens de locals zou er niets aan de hand zijn. Wij zijn echter blij als we weer op het vaste land staan.

5 augustus 2018. Een nieuwe aardbeving schrikt Lombok op. Op dat moment zitten wij op Flores, een paar eilanden verderop. De beving voelen we niet, maar als we via internet zien dat er een tsunamiwaarschuwing is afgegeven, checken we toch een halfuur lang de stand van zaken. Daarna wordt de waarschuwing ingetrokken en kunnen wij, enigszins gerustgesteld gaan slapen. Ondertussen weten wij nog niet dat er al tientallen, en later honderden, doden zijn gevallen.

IMG_20180801_165901_523

17 augustus 2018. Slechts enkele dagen nadat wij op Bali zijn aangekomen, is er een aardbeving op Flores. Deze is erg licht gevoeld op het populaire vakantie-eiland waar wij verblijven, maar wij zijn er doorheen geslapen. De volgende dag zijn we in een winkelcentrum als we de aarde weer zachtjes voelen beven.

19 augustus 2018. We zijn op weg naar huis. Terwijl Suus wacht in de gate van Denpasar, is Loes naar het toilet. Zij staat in de rij bij de toiletten als er kort na elkaar opnieuw twee aardbevingen zijn. Ze komt terug naar de gate, waar even korte paniek is geweest, maar waar nu alles weer rustig is. Als we zijn geland in Jakarta blijkt dat het epicentrum op Lombok lag. Alweer.

(De beelden uit het onderstaande filmpje kunnen als schokkend worden ervaren)

En nu zijn we thuis. Al twee weken. Vijf aardbevingen later en nog steeds onder de indruk. Van alle verhalen, van het geluid, van het trillen van de aarde. Van dat je de grond waar je op loopt niet meer kunt vertrouwen. Dat je na elke aardbeving moet opzoeken of er een tsunami aankomt. Dat je bij elk hard geluid denkt dat er weer een aardbeving is. Dat je als je op een zacht, verend bed ligt, denkt dat de grond weer trilt. De bezorgde berichten van de thuisblijvers. De angst van de Indonesiers. De angst van de reizigers. De schade. De gewonden. De doden.

Wij kunnen niet niets doen. We kennen de mensen op Lombok. We zien hun gezichten voor ons, maar weten niet hoe het met hen gaat. Geen idee of hun huizen nog overeind staan, of hun families nog compleet zijn. Geen idee of ze genoeg eten hebben of genoeg drinken. En daarom zijn wij onze actie begonnen. Voor hun. Voor de mensen zonder dak boven hun hoofd, voor de mensen die familieleden zijn kwijtgeraakt, die gewond zijn geraakt. Voor de mensen die bang zijn, geen inkomen meer hebben, maar toch door moeten gaan met hun leven.

IMG_20180802_141741_613

Wij hebben een kalender gemaakt voor Lombok. Met foto’s van Lombok, gemaakt door ons op het eiland tussen de aardbevingen door. Het zijn foto’s die Lombok laten zien. Niet de schade, niet het verdriet. Maar de schoonheid, de prachtige natuur en de lieve mensen. Wij zijn jou ontzettend dankbaar als je de kalender bestelt. Zo kunnen we samen heel veel mensen helpen. Hier kun je de kalender bestellen. De mensen op Lombok zullen je dankbaar zijn. 

Wij hebben een kennis wonen op Lombok en zij gaat van de opbrengst van de kalenderverkoop in de plaatselijke winkels levensmiddelen kopen. Het geld van de Indonesische regering komt helaas niet overal op het eiland terecht. De door onze kennis gekochte levensmiddelen gaan daarom naar de zogenaamde ‘vergeten dorpen’. Dit zijn de plekken waar mensen veel schade hebben van de aardbevingen, maar waar de Indonesische regering geen hulp naartoe heeft gestuurd. Op deze manier steun jij -indien je een kalender bestelt- niet alleen de slachtoffers van de aardbeving, maar ook de plaatselijke winkeliers.

Wij hopen dat de mensen op Lombok snel hun leven weer op kunnen bouwen. De mensen die spontaan een praatje maken, hard werken voor hun familie, altijd lachen en vriendelijk zijn; wij gunnen hen zoveel meer! Het leven op Lombok was altijd zo rustig en vredig, en dit is in een klap weggevaagd. Wij konden gelukkig gewoon veilig terug naar huis en we wonen in een veilig land. Iets wat we ons na deze reis nog meer realiseren en waar we intens dankbaar voor zijn. Dat is wat een aardbeving met je doet.

 

 

 

Een nieuw avontuur in…

Maanden waren we er mee bezig; een bestemming zoeken voor aankomende zomer. Geloof ons, geen makkelijke klus. Echt ontzettend veel landen zijn de revue gepasseerd, van Senegal tot Mexico en van Canada tot Laos. Toch vonden we hét ideale vliegticket niet. Na lang wikken en wegen hebben we dan eindelijk een vliegticket geboekt, en wel naar een totaal andere bestemming. Toch een beetje gek, want we vliegen naar een stad die ons totaal niet trekt. Maar de reis die we willen gaan maken, lijkt ons supervet!

Halverwege juli vliegen wij naar de hoofdstad van een Aziatisch land. Een land waar we al eerder zijn geweest, maar toen hebben we de hoofdstad niet bezocht, omdat het ons eigenlijk helemaal niet trekt. Eerder schreven we hier in een artikel over:

‘Deze stad hebben we bewust overgeslagen tijdens onze rondreis. De smog, de drukte, de viezigheid… Nee. Niet aan ons besteed.’ 

photo-1446052377488-d40ee7263458

De mega-stad waar we heen gaan, is….

Misschien raad je het al, maar wij gaan naar Jakarta! We gaan dus opnieuw naar Indonesië! Hoe leuk is dat?!

Tijdens onze vorige Indonesië-reis in 2013, zijn we op Sumatra, Java en Bali geweest. Java is dus een eiland welke we grotendeels al hebben gezien. Daarom zullen we tijdens de reis die we in 2018 maken, ook alleen twee dagen Jakarta aandoen. Inmiddels zijn we toch ontzettend benieuwd naar de stad. Na Jakarta bezocht te hebben, zullen we een rondreis maken door de Kleine Sunda-eilanden.

De route: wat zijn we van plan?
We vliegen vanaf Düsseldorf, via Istanbul, naar Jakarta. Daar blijven we een paar dagen, waarna we naar Flores vliegen. Hoe we de dagen daar precies gaan invullen weten we nog niet, maar dat het vet gaat worden staat vast! Flores heeft prachtige kraters, mooie (vissers-)dorpjes, watervallen en rijstvelden. We reizen vanaf Maumere of Ende -via verschillende mooie plekken- naar Labuan Bajo. Vanuit hier bezoeken we Komodo National Park, hét gebied waar de beruchte komodovaraan leeft. Waarschijnlijk varen we vanaf Flores in drie dagen naar Lombok. Ondertussen zullen we dan de eilanden Rinca en Komodo bezoeken en wellicht bezichtigen we ook nog eventjes de onderwaterwereld. Na de boottocht komen we aan op Lombok. Dit eiland schijnt veel weg te hebben van Bali, alleen is het authentieker en minder toeristisch. Hier blijven we voor een nog onbepaalde tijd in onder andere Kuta en Senggigi. Ook gaan we een of meerdere dagen naar de Gili-eilanden. We hebben nog niet bepaald welk eiland, want ze zien er allemaal zo mooi uit! Keuzestress dus!

Na ongeveer een week Lombok, varen of vliegen we naar Bali. Omdat we hier vijf jaar geleden ook waren, vinden we het wel leuk om er weer naar toe te gaan. Een midweekje zullen we er ongeveer blijven. We kennen het eiland al en hoeven dus niet al te veel te bezoeken. Hier kunnen we dus heerlijk ontspannen aan het einde van onze rondreis. Daarna vliegen we namelijk terug naar Jakarta en zullen we weer terug naar huis gaan.

En nu?
Nu moeten we nog heel veel voorbereiden. We moeten nog binnenlandse vliegtickets boeken. Ferry-overtochten regelen. De precieze route bepalen. Hotels vastleggen. Bezienswaardigheden uitzoeken. We moeten dus nog behoorlijk wat research doen. We weten zo weinig over dit gebied. Daarom hebben we jullie hulp nodig! Heb jij een reis gemaakt door Kleine Sunda-eilanden en heb je leuke tips of een goede route? Laat het ons dan weten! Dan gaan we met jouw hulp een hele toffe reis maken 🙂

 

Heb jij weleens een reis gemaakt door de Sunda-eilanden?

 

bron bron

De 5 meest rustgevende plekken waar wij ooit zijn geweest

Rust en ontspanning tijdens je reis? Op z’n tijd hartstikke fijn en ook nodig om je reis energiek te kunnen vervolgen. Gelukkig is het niet moeilijk om een plek te vinden waar je tot rust kan komen. Hiervoor hoef je namelijk niet per se naar een kuuroord, of naar een masseur, want zelfs de grootste steden kunnen rustgevend zijn. Wil je weten hoe dat kan en waar ze liggen? Lees dan snel verder!

  1. Outback, Australië

    Kampvuurtjes, barbecueën, een prachtige sterrenhemel, rondwandelende kamelen, prachtige natuur en wifi vind je pas honderd kilometer verderop. Beter kan het toch niet? De Outback is met stip een van de meest rustgevende plekken die wij kennen, want die wifi-detox werkt echt perfect! Wij waren er dit jaar zes dagen, maar het liefst waren we nog wel wat langer blijven hangen.

  1. Västra Götalands Iän, Zweden

    Deze provincie van Zweden kent prachtige natuur, maar ook mooie dorpjes en kleine steden. De ultieme plek voor een weekje helemaal ontspannen. Zwemmen in een van de vele meren, kanoën, een stadswandeling maken of een bezoekje aan de sauna? Hoe rustgevend wil je het hebben? In de winter ligt er echter wel veel sneeuw in Zweden en is het super koud. Echt goed ontspannen kunnen wij op dat moment niet en daarom gaan wij vaak in de zomer of in het voorjaar naar Zweden. Love it!

  1. Bangkok, Thailand

    Niet de eerste stad waar je aan denkt bij rust, maar wij ervaren het toch wel zo. De vriendelijke mensen in combinatie met prachtige cultuur en het lekkere eten voelen als een warm bad. Dit jaar gaan wij voor de derde keer naar Thailand, we zijn dus fan. Ook al zijn er in het Aziatische land heel veel toeristen, er zijn altijd rustige en authentieke plekjes te vinden. Zelfs in Bangkok. Heerlijk!

  1. Sardinië, Italië

    Sardinië heeft prachtige stranden, misschien wel de mooiste van Europa. De zee is prachtig turquoise blauw en de omgeving is super! Costa Rei is een van de bekendste badplaatsen van Sardinië. In de zomer is het er onwijs druk. Zit je liever in je eentje op een prachtig strand, ga dan eind april/begin mei maar het eiland. Het is dan al lekker warm, maar het hoogseizoen is nog niet begonnen. Los van het aantal toeristen, kun je op Sardinië het hele jaar door ontspannen. Lekker zwemmen in de zee, een ijsje eten of een gezellig dorpje bezoeken? Het kan er allemaal.

  1. Sumatra, Indonesië

    Dit Indonesische eiland heeft het gewoon: wonderschone natuur, lieve mensen, fijne lodges… Ben je een natuurliefhebber, dan kom je zeker tot rust in Sumatra. Ondanks de vele -en ook soms pittige wandelingen- ben je hier namelijk helemaal één met de natuur. Geweldig! Een jungletrek door de jungle is iets om nooit meer te vergeten.

 

Wat is de meest rustgevende plek die jij hebt bezocht? Wij zijn benieuwd!

Bali, wat ben je mooi!

Tijdens een tweeweeks bezoek aan Bali (Indonesië) in 2013, hebben we natuurlijk de nodige foto’s gemaakt. Foto’s die niet alleen hele warme herinneringen oproepen, maar ook het heerlijke laid-back eiland omschrijven. Bali is meer dan alleen zon, zee en strand. De volgende vijf foto’s karakteriseren -naar onze mening- het geliefde Bali!

IMG_3121

Rijst, rijst en nog eens rijst. Wie niet van rijst houdt, kan maar beter niet naar Indonesië gaan. Alhoewel, wie niet gaat mist wel deze rijstvelden en dat wil natuurlijk niemand. De frisgroene velden vol planten zijn zo onwijs mooi om te zien! Ubud staat bekend om haar prachtige velden, maar eigenlijk vind je ze overal verspreid over het eiland.

Wist je dat… doordat het op Bali het hele jaar door warm en vochtig is, de rijst het hele jaar door geoogst kan worden?

CIMG9429

Wie Bali zegt, zegt Tanah Lot. Deze prachtige tempel ligt in de zee op een grote rots. Vooral tijdens zonsondergang is het uitzicht hier prachtig, maar kom zeker wat eerder om de rest van de plek ook de aanschouwen. Het ruige zeewater klapt keihard tegen de rots en de tempel aan, gelovigen brengen hun offers en worden gezegend en er zijn vele souvenirwinkeltjes. Heel mooi om te zien!

Let op: Als toerist mag je de tempel niet in, dit mogen alleen de Indonesische gelovigen. Wil je ondanks dat – en dat raden wij je zeker aan – de omgeving van de tempel toch bezoeken, dan kost dit je omgerekend ongeveer 60 cent per persoon.

CIMG9476

Op Bali zijn veel plantages. Hier groeien bijvoorbeeld (on)bekende kruiden en specerijen, natuurgeneesmiddelen, suiker en koffie. Een bepaalde koffiesoort op Bali is erg bekend; de civetkoffie/luwak koffie, gemaakt van de poep van de civetkat. Het drankje is erg duur en onwijs sterk. Wij hebben het geproefd bij een plantage. Sommigen daar vonden het goedje erg lekker, wij vonden het daarentegen niet zo.

Wist je dat… omdat de luwak koffie zo duur is, er ook namaakversies zijn? Deze drankjes zijn een stuk goedkoper, maar schijnen hetzelfde te smaken.

CIMG9332

Dit is natuurgenezer Ketut Liyer. De beste man is inmiddels helaas overleden. Het grote publiek maakte kennis met Ketut door het boek Eat, Pray, Love van Elizabeth Gilbert. Ook Erica Terpstra is voor haar programma op zoek gegaan naar de natuurgenezer uit dit boek. Ketut heeft haar handen gelezen en haar een positieve boodschap meegegeven naar huis. In de tijd dat wij op Bali waren zijn we ook nog langs de medicijnman geweest. Een bijzondere ervaring! Inmiddels kan dit niet meer, maar omdat Ketut toch een van de meest bekende en bijzondere inwoners van Bali was, hoort hij toch in dit artikel thuis.

CIMG9553

Ubud staat bekend om haar rijstvelden, maar ook om de fantastische apentempel die het stadje rijk is. Deze heilige tempel -compleet overgenomen door enthousiaste makaken en Java-apen- is prachtig om te zien. In het bos rondom the Monkey Forest zitten zo’n zeshonderd apen. Pas wel op, want soms zijn ze baldadig en proberen ze je camera of andere spullen te stelen. Houd je persoonlijke bezittingen dus goed in de gaten. Lok de apen niet uit, want anders kunnen ze erg agressief worden. Maak je verder maar geen zorgen, hoor; als jij rustig bent, zijn zij dat ook.

Een bezoek aan the Monkey Forest kost je 20.000 Rupiah, omgerekend ongeveer 1,70 euro. Het bezoek neemt één tot twee uur in beslag.

Wat karakteriseert Bali volgens jou? Wij zijn benieuwd!

Een overnachting om nooit meer te vergeten: Ecolodge Bukit Lawang

We kwamen net uit Kuala Lumpur, de hypermoderne hoofdstad van Maleisië, die toch goed zijn eigen cultuur behoudt. Authentiek en modern zijn hier goed in evenwicht. Heerlijk!We waren destijds voor de tweede keer in Kuala Lumpur, en we vonden het evenals de eerste keer geweldig. Toch waren we toe aan rust en natuur. En dat hebben we zeker gevonden in Bukit Lawang, een dorpje in de dichtbegroeide jungle van Sumatra.

img_2587We waren in Bukit Lawang voornamelijk voor onze al van te voren geplande jungletrekking. Bukit Lawang wordt door natuurliefhebbers vaak bezocht, vanwege de orang-oetans die in de omgeving te vinden zijn. Ons leek dit natuurlijk fantastisch en daarom stond de plek ook hoog op onze bucketlist.
Toen we aankwamen regende het al uren pijpenstelen. We hadden er een busrit van zo’n acht uur opzitten. We werden naar de Ecolodge gebracht met een mooi geverfd minibusje, die van de lodge was. Er was een jungle op geschilderd, inclusief apen en vogels. Onze buschauffeur Supri was erg vrolijk. Hij zei dat het drie uur zou duren voor we aankwamen, maar het werd steeds een uurtje meer. Uiteindelijk duurde het dus acht uur. Alles rustig aan. Ach ja, we waren op reis en de weg naar de lodge toe was prachtig. We mochten zeker niet klagen  ;).
Om aan te komen bij de lodge zelf, moesten we de rivier oversteken. Hiervoor moesten we over een grote hangbrug lopen. Super tof! Even maakte de harde regen niets meer uit…

Doorweekt kwamen we aan in de receptie. We checkten in, en merkten al gauw dat de mensen erg vriendelijk en open waren. Vooral de ober, die ervan genoot een woordje Nederlands te spreken. Hij had namelijk een groen, klein Nederlands woordenboekje. Hij leerde de woordjes, en oefende daarna met de Nederlandse reizigers. Inmiddels hadden we al uren niet gegeten, dus we bestelden eten. Het was heerlijk, echt Aziatisch bereid. De ober die graag Nederlands sprak, kwam al snel naar ons tafeltje. Hij had zijn woordenboek bij zich en experimenteerde met de Nederlandse taal. Hij bracht nog een drankje en hij zei met zijn Nederlandse woordenboek in de hand dingen als: ‘grote colaatje voor kleine mevrouwtje’. De rest van de avond hadden we de grootste lol, en we bestelden nog vele andere grote colaatjes  :).

Er kwam ook nog een man bij ons aan tafel zitten. Hij bleek onze gids te zijn voor de jungletrekking van de volgende dag. Hij legde ons alles uit, met een grote lach op zijn gezicht. Daarnaast vertelde hij dat we moesten oppassen voor één bepaalde orang-oetan. Hij had zichzelf en enkele reizigers zelfs een keer tegen haar moeten beschermen. De littekens waren huge. Je kon de tanden die de orang-oetan in zijn been had gezet tellen.

P1080291.JPG

Onze kamer in de Ecolodge

Moe van de lange reis die we er op hadden zitten, besloten we naar onze kamer te gaan. We hadden zin in de volgende dag, al was het wel een beetje spannend.
Luxe was de kamer absoluut niet. Er waren veel scheuren op het plafond, het bed was oud en er hing een klamboe overheen. Alles was een beetje kaal, niet erg mooi en de badkamer was niet zo modern als wij dat in Nederland gewend zijn. Het bad was een teil, die je zelf tevoorschijn haalde als je je wilde afspoelen. De douche weigerde om warm water te geven. De doortrekker deed het niet. Je moest met een schepje water in de wc kieperen. Echt effectief was het niet. Douchen kon beter in de rivier, samen met de lokale bevolking.

We konden maar moeilijk slapen. Dat kwam echter niet door het ‘slechte’ bed. Dit kwam doordat we continu getik hoorden op het plafond. Wat het getik was, daar kwamen we pas die ochtend daarna achter. Aapjes renden vrolijk heen en weer. Dit maakte al die slechte nachtrust dubbel en dik weer goed. We hadden er met ons malariatabletten-hoofd niet aan gedacht dat we midden in de jungle zaten, en dat daar dus apen zijn.

Na het ontbijt was het tijd voor de jungletrekking. We kwamen orang-oetans tegen, afdrukken van berenklauwen in een boom, gibbons, mega-grote mieren en prachtige bloemen en planten. De lunch vond plaats bij een open plekje in de jungle. We zaten niet op de grond (slangengevaar) maar op lianen. Geweldig! We waren gelijk ervaringen en herinneringen rijker.

Een beetje uitgeput waren we erna wel. We hadden het warm –we kwamen terug op het warmste tijdstip van de dag- en daarom wilden we graag even afkoelen. En waar kan dat nou beter dan in de rivier naast de lodge? We wisten niet hoe snel we ons moesten omkleden en een paar minuutjes later voeren we dolgelukkig mee met de rivier. De stroming was sterk en er waren veel grote stenen in het water, maar dit maakte ons niets uit. De rivier liet ons afdalen naar een nog mooier plekje, vanwaar we het ‘parcours’ weer overnieuw konden doen. In de tussentijd waren locals hun kleren en zichzelf aan het wassen in de rivier; een erg mooi en bijzonder gezicht.

img_2619
Rond zessen kleedden we ons weer om en schoven we aan in het restaurant. We bestelden nog een grote colaatje en pakten –helaas al- onze spullen.
De volgende dag gingen we weg. Wij weten het zeker:

DIT WAS EEN OVERNACHTING OM NOOIT TE VERGETEN!

Ben jij wel eens in Bukit Lawang geweest? Of heb jij een overnachting meegemaakt die je nooit zal vergeten? Laat het weten! 

3x spookachtige situaties op reis

Happy Halloween! Vanavond kunnen we allemaal weer helemaal los gaan met enge griezelkleren, het uithollen van pompoenen en spannende spooktochten. Ook op reis maak je wel eens enge dingen mee en aangezien het vanavond Halloween is, kunnen wij natuurlijk niet anders dan een artikel schrijven over onze drie spookachtigste situaties op reis. Griezel je mee? 😉

IMG_5824 2.JPG

Overnachten in een spookhotel in Siem Reap

Siem Reap: de stad van Angkor Wat, de bekendste tempel van Cambodja. Wij sliepen hier afgelopen zomer in een hotel waar de aardige eigenaar maar al te graag spookverhalen vertelde. De hoteleigenaar at vaak tegelijkertijd met ons in zijn eigen hotel. En daar kwamen alle verhalen (letterlijk) boven tafel. Hij begon met verhalen over zichzelf; hij was een alien, kon met andere aliens praten en sprak allerlei talen (omdat hij dat in zijn vorige leven had geleerd). Nu is dit nog niet heel gek, aangezien de Khmer, de inwoners van Cambodja, erg geloven in reïncarnatie. Maar de volgende dag -toen we aan het ontbijten waren- kwam er weer een eng verhaal naar boven. Het ging over een soort heks, die leeft in de jungle van Cambodja. Zij is onsterfelijk en gaat uiteindelijk de wereld redden. Een paar mensen weten waar deze persoon woont. En je raadt het waarschijnlijk al; onze hoteleigenaar was een van deze mensen.
Begrijp ons niet verkeerd, de hoteleigenaar was een hele aardige man. Hij was erg behulpzaam en vertelde ons veel over zijn land, familie en vrienden. Maar toch, we waren best blij en opgelucht toen we weer naar een ander hotel gingen. Zeker toen er op de laatste avond ook nog een reusachtige spin verscheen op de gang… Wij zijn niet bang voor spinnen, maar deze was écht heel erg groot!

7980a3e38bcf4db30e9a87ca079ac9ae

Egyptisch Museum (bron)

Alleen ronddwalen in het Egyptisch Museum

Het masker van Toetanchamon, verschillende bustes en voorwerpen, dierenmummies en koningsmummies; ze zijn allemaal te vinden in het Egyptisch Museum. Toen wij in Caïro waren, moesten we deze trekpleister dan ook echt bezoeken. Daarom gingen we met een enthousiaste gids het museum in. Alleen, nog voordat we bij de mummies waren geweest, verzocht de politie dat iedereen in het museum weer naar buiten te gaan. De beveiliging van het museum was namelijk nodig in de stad zelf. Hier begonnen de protesten tegen president Mubarak namelijk al enigszins. Onze gids was het hier niet mee eens. Wij moesten en zouden de mummies zien. Daarom deed hij alsof we het museum uitgingen, maar liepen we eigenlijk met hem richting de mummies. We waren nu alleen in het Egyptisch Museum… Na nog een uurtje te hebben genoten van de verhalen van onze gids gingen we het museum weer uit. Alleen ronddwalen in het Egyptisch Museum… Best spannend eigenlijk, of niet?!

IMG_20181031_201941_738

Spookachtige avonturen op Sumatra

Het begon al met de ritten over het eiland; vaak tijdens onweer en keiharde regen. Man man, wat kan het daar te keer gaan, zeg! De ene knal na andere liet ons schrikken. Als je een paar meter liep, bijvoorbeeld van het busje naar het hotel, was je helemaal doorweekt. En daar zaten we dan; midden in jungle (en dus veel bomen), in een grote tent (het restaurant), aan een rivier. Een grotere kans om getroffen te worden door de bliksem heb je niet. Maar, het was ontzettend vet!
’s Nachts was het alleen wel spannend. We sliepen in kleine hutjes en midden in nacht hoorden we harde klappen op het dak. Net alsof er iemand over het dak loopt…
En aangezien wij zelf ook een beetje aan het spoken waren door alle malariapillen, hadden we er even niet aan gedacht dat we midden in de jungle zaten en dat daar dus apen zijn. Die sprongen de hele nacht over het dak. Pfoee! Wat een spoken zijn dat ’s nachts, met die felle oogjes in de duisternis! Overdag zijn ze veel leuker 😉

Ben jij wel eens in een spookachtige situatie terecht gekomen?

 

Treinen van Bandung naar Yogyakarta

Tijdens onze rondreis door Maleisië en Indonesië in 2013, hebben we de hoofdstad van Indonesië, Jakarta, overgeslagen. De stad trok ons niet. Daarom kozen we er voor om op Java Bandung, Yogyakarta en een paar andere kleine steden te bezoeken. We begonnen onze reis in Bandung. Na hier een paar dagen te zijn geweest, gingen we met de trein naar Yogyakarta. Het was fantastisch!

De treinreis begint officieel in Jakarta. Als je de reis -net als wij- begint in Bandung, zal deze tussen de zes en zeven uur duren. De meeste toeristen vertrekken vroeg. De trein die om 7.00 uur vertrekt, is erg populair. Deze heet ‘Argo Wilis’. Tijdens deze ochtendreis zie je Java als het ware wakker worden. De Javanen beginnen met het bewerken van het land, en kinderen lopen naar school. Het landschap onderweg is prachtig! Je ziet bergen, rijdt over bruggen en door rijstvelden. Aan het begin van de reis hangt de nevel nog boven de bergen, maar na een uurtje of twee schijnt het zonnetje heerlijk door de ruit. Eigenlijk wil je na zes uur de trein nog niet uit!
De treinkaartjes voor de reis van Bandung naar Yogyakarta kan je gewoon op Java zelf kopen. Maar omdat wij met een groot aantal mensen reisden, hebben we de tickets al in Nederland bestelt. Er zijn drie verschillende klassen in de trein; de bisnis class (business), economy class en de eksecutif class (executive). Het is een aanrader om voor de eksecutif class te kiezen. In deze class zijn prima stoelen en er is een airco. In de coupé zitten waarschijnlijk veel toeristen, aangezien de tickets voor de Javanen zelf redelijk duur zijn. Een stoel in de eksecutif class kost je 250.000 Rupiah, omgerekend zo’n €20,-.

IMG_2819

Het station van Bandung

Eigenlijk begint het grote avontuur al op het station in Bandung. Als eerste moet je door twee controles, zo kan je zeker weten niet in de verkeerde trein stappen. Daarnaast is het er ontzettend druk. Overal proberen locals het voor elkaar te krijgen om jouw koffer of rugzak naar de trein te brengen. Nou kunnen we natuurlijk zeggen; doe het niet, maar we deden het zelf wél. Het was gewoon lekker makkelijk, en zo hadden die mannen gelijk ook iets verdiend. Daarnaast hielden we ze (en onze spullen) ook goed in de gaten.
De mannen liepen met ons mee naar het juiste perron. Hier hebben we nog een broodje gekocht voor onderweg, en wat extra water. Je weet nooit of het water in de trein wel helemaal schoon is, dus het is aan te raden om van te voren nog wat water in een flesje te kopen. Het is ook slim om voor het vertrek nog naar de wc te gaan. De wc’s in de trein schijnen namelijk niet heel schoon te zijn, zelfs in de eksecutif class. Maar goed, dat zijn ze bij de NS ook niet altijd.

Als je de trein instapt, wordt je geholpen door het treinpersoneel. Zij zorgen dat al je bagage op tijd in de trein komt, en dat je op de juiste plek zit. In de eksecutif class staat de airco soms echt op de hoogste stand. Neem dus een sjaaltje of een dunne jas of vest mee, om lekker warm te blijven.
Na een tijdje in de trein te hebben gezeten, zal er iemand langs komen die eten en drinken verkoopt. De meeste toeristen reageren hier prima op, anderen worden er ziek van. Als je van jezelf weet dat je ook niet goed tegen eten uit straattentjes kan, sla de maaltijd in de trein dan over. De koffie (kopi) en thee (teh) zijn trouwens prima!

IMG_2829

Onderweg zie je prachtige velden die locals aan het bewerken zijn

Af en toe stopt de trein op een station. Als je echt even je benen wilt strekken kan je uitstappen, maar zorg wel dat je snel weer terug komt. Je wil natuurlijk niet alleen achter blijven op het station!
Als je in de trein blijft, is er ook genoeg te zien. Kinderen lopen breedlachend over de rails en zwaaien naar de mensen in de trein. Ze willen maar al te graag (met jou) op de foto!

En als de trein dan weer rijdt? Dan zie je de mooiste plekken, mensen en dieren aan je voorbij gaan. Foto’s maken is moeilijk, maar als je het toestel op de burst- of sportstand zet, kunnen er mooie plaatjes bijzitten! Na ongeveer zeven uur, arriveer je dan op het Tugu-station, in Yogyakarta. Hier kan je snel en makkelijk een taxi nemen naar je volgende accommodatie.

Nog even kort samengevat, wat je allemaal moet weten:

  • Bestel de tickets van te voren. Dit kan zowel in Nederland als op Java. Boek een plek in de eksecutif class als je een fijne stoel wilt hebben. Dit kost 250.000 Rupiah.
  • Het is slim om ’s ochtends met de trein te gaan. Dan kom je ook weer op tijd aan bij de volgende bestemming. De trein die om 7.00 uur vanuit Bandung vertrekt, heet Argo Wilis.
  • Zorg ervoor dat je op tijd op het station bent. Op het station zijn er verschillende (paspoort) controles. Deze kunnen wel even duren.
  • Neem voor onderweg extra drinken en eten mee, en ga van te voren naar de wc. Het is ook handig om een vest mee te nemen.
  • Houd je fototoestel bij de hand, want onderweg gaan de meest indrukwekkende en adembenemende dingen aan je voorbij…


Nog vragen? Laat gerust een comment achter! Wil je jouw ervaringen delen? We zijn erg benieuwd! 

 

 

Een kijkje in ons reisdagboek: Bandung

Wij proberen iedere vakantie een reisdagboek bij te houden. Omdat we zo ontzettend veel verhalen in de reisdagboeken hebben, leek het ons wel leuk af en toe een stukje uit het reisdagboek te kopiëren.

Deze keer staat Bandung (Java) in de schijnwerpers…!!!

Java is een eiland van Indonesië. Het eiland is ruim drie keer zo groot als Nederland en heeft meer dan 143 miljoen inwoners. De hoofdstad van Java is Jakarta. Dit is ook gelijk de hoofdstad van Indonesië. Bron: Toerisme-Indonesië.

29 juli 2013 – ochtend, Suus’ reisdagboek:
We hebben prima geslapen. Vandaag begint de reis van Samosir (eiland in het Tobameer), naar Bandung. Morgen vliegen we met AirAsia vanaf Medan naar Bandung.
Helaas kwamen zowel Loes als ikzelf er tijdens het ontbijt achter dat we ziek zijn. Het eten kregen we zelfs niet weg. Na al ons eten eruit te hebben gegooid, waren we na een uur weer duizelig en misselijk. Hebben wij weer.
Maar goed, we moesten onze vlucht halen, dus hebben we toch maar onze koffers gepakt. We moeten vanmiddag al richting het vliegveld, ondanks dat we pas morgen vliegen. ’s Nachts gaat de ferry naar het ‘vaste land’ niet. Er zit niets anders op dan een nacht door te brengen op het vliegveld van Medan.

IMG_2858

We vliegen met AirAsia van Medan naar Bandung

30 juli 2013 – avond, Suus’ reisdagboek:
We leven nog maar vraag niet hoe. We zijn doodop van de redelijk lange reis.
Gisteren moesten we -om op het vliegveld te komen- eerst met de boot, en daarna nog een uurtje of vijf rijden met de auto. Op de boot moest ik al weer drie keer overgeven*. Na de boot kwam ook Loes’ eten weer naar boven. Vanaf dat moment zagen we alleen nog maar zwart-witte stippen (als een soort testscherm). Op het moment dat we bijna flauwvielen, zijn we door reisgenoten de taxi in geholpen. We waren blij dat we konden zitten, en probeerden wat te slapen. Helaas wist onze taxichauffeur de weg naar het nieuwe vliegveld niet. Uiteindelijk zijn we er via de achteringang gekomen. Wel moesten we daarvoor tegen het verkeer in rijden. Spannend, maar echt veel hebben we er niet van meegekregen.
Op het vliegveld hebben we allemaal (wij en reisgenoten) een rijtje stoelen geëigend. Het vliegveld is mega rustig, ’s nachts gaan er niet eens vluchten. We sliepen ongeveer twee uur. De uren daarna zijn we doorgekomen door te kaarten, een film te kijken en af en toe de toiletten in te vluchten.
Ook onze reisgenoten waren inmiddels ziek. We dronken en aten wat. We probeerden naar de incheckbalie te gaan, maar het lopen er naar toe ging niet erg soepel.

IMG_2702

                                                                                  Uitzicht op Bandung vanaf een heuvel bij het hotel

In het vliegtuig dronken we thee, die overigens echt heerlijk was. Eenmaal aangekomen in Bandung voelden we ons beter. We zagen alles weer voor 100% en alles wat we aten, hielden we gelukkig binnen. Het vliegveld van Bandung is klein, en redelijk armoedig.
Na dertig minuten rijden, kwamen we aan in ons hotel: The Valley Resort Hotel. Het hotel is prachtig! We hebben een buitendouche, tweede luxe slaapkamers, een zitkamer en zelfs een tuintje (met speeltoestellen). De rest van het hotel is ook heel gaaf; er zijn glazen liften, een activiteitenpark, vijvers met tropische vissen, een zwembad en overal beelden en offerplekjes. En o ja, er is ook een vogelpark en een dierentuin.
De rest van de dag sliepen we tot het avondeten. Daarna aten we heerlijk Aziatisch in het restaurant. Na een tropische regenbui van een paar minuten, liepen we terug naar onze kamer. Morgen gaan we het een en ander bekijken, en hopelijk nog even het activiteitenpark in (hoogteparcours, racebaan; het lijkt wel Neverland van Michael Jackson)!

*We zullen jullie de details van de hele reis en ons ziekbed besparen 🙂

Binnenkort komt er een artikel over onze dagen op Java, want dit was natuurlijk nog maar het (onvergetelijke) begin!

Ben jij wel eens op Java geweest? Of in Indonesië? En wat doen jullie als je ziek bent op reis? Laat het weten!